در" شهر نو"Ù‰ كابل يك زن هم نمى بينى. پارك محله "شهر نو" اگرچه درست در مركز  شهر، بر خيابان اصلى Ùˆ پر از مغازه كابل قرارگرÙ?ته كه پيش از ساعت چهار بعدازظهر زنان اÙ?غان با برقع هاى آبى بلند Ùˆ يا مانتو- روسرى هايى به سبك ايران (نه شمال تهران) يا لباس هاى سنتى شان در آن گرم خريد يا گذرند، با اين همه دست كم در آن ده روزى كه من از پنجره اتاق كارم درخت هاى بلندش را نگاه مى كردم به نظر پاركى آمد كه دورتادورش با جوهرى نامرئى نوشته بودند «مردانه».
اما در روزهاى انتخابات، پوسترهايى از زنانى كه نامزدى شان را براى پارلمان، با لبخندى نرم بر درخت آويخته بودند در پارك به چشم مى خورد. آن هم درست روبه روى نگاه خيره Ù?رماندهان سابق مجاهدين يا طالبانى كه از روى صÙ?حه پوسترهاى عظيمشان بر پارك Ù?رمانروايى مى كردند. همين لبخندهاى نصÙ?Ù‡ نيمه كاغذى، همه اميد زنانى  است كه مى خواهند سهمى از دوران صلح در اÙ?غانستان ببرند.
دست كم سى هزار زن بيوه كه بايد نان آور بچه ها Ùˆ دخترانشان باشند كمترين يادگارى روزهاى جنگ مردانى  است كه در دهه هاى گذشته كوچه Ùˆ خيابان هاى شهر هاشان را ميدان نبرد خود كردند. Ù?قر، گرسنگى Ùˆ تجاوز را هم اضاÙ?Ù‡ كنيد به بى سوادى Ùˆ خشونت  هايى كه تنها دامن آنها را كه در جنگند نمى گيرد. مينا بيوه زنى كه بعد از كشته شدن شوهرش به كالا شويى (رخت شويى) براى همسايه هاى خود متوسل شده تا نانى به سÙ?ره بياورد، از روزى مى Ú¯Ù?ت كه براى بسترى كردن بچه اش در بيمارستان در خانه همسايه را كوبيده Ùˆ مرد همسايه در غيبت همسرش به او تجاوز كرده. مينا پريشان Ùˆ دست خالى كه به خانه اش برمى گردد Ù?رزندش را مرده مى بيند Ùˆ دست به خود سوزى مى زند، اگرچه او را به موقع به بيمارستان رسانده بودند كه هم داستانش را روايت كند Ùˆ هم به زندگى مشقت بارش ادامه بدهد. Ùˆ مينا يكى از سى هزار زن كابلى است كه نامشان در  يك آمار  رسمى  ذكر شده آن هم در  اÙ?غانستانى كه مردمش شناسنامه ندارند.
نوشتن از صلح بايد شيرين تر از اينها باشد اما لازمه اش اين است كه به اÙ?غانستان نرÙ?ته باشى. يا از روانپزشكى كه در كابل بيمارانش زنانى اند كه Ù?راموشى گرÙ?ته اند يا اسكيزوÙ?رنى يا كابوس هاى شبانه امانشان را بريده Ùˆ يا در «شÙ?ا خانه» روانى بسترى شده اند نشنيده باشى. يا خبر نشده باشى دختر كانى كه از ندارى با صورت هاى خاك گرÙ?ته شان در  خيابان «خاله جان» صدايت مى كنند Ùˆ دعاى آيت الكرسى را به همراه آدامس مى Ù?روشند، گاه گدارى به كنجى كشيده مى شوند Ùˆ مورد تجاوز قرار مى گيرند Ùˆ آيت الكرسى هايشان هم دردى از شان دوا نمى كند. در اÙ?غانستان، هم جنگ مردان با مردان براى زنان آزار Ùˆ مرگ Ùˆ تجاوز با خود به ارمغان آورده Ùˆ هم صلح مردان با مردان. نبود ساختار سياسى Ùˆ دولتى باثبات در طول جنگ Ùˆ كشتارهاى دهه هاى گذشته اÙ?غانستان را به سرزمين رنج هاى بى صدا تبديل كرده است. جنگ ØŒ دست به دست سنت هاى مردسالارانه اى كه ريشه اى در مذهب هم ندارند، نسل پشت نسل زن Ùˆ مرد اÙ?غان را سوزانده . در كشورى كه Ù?رزند پسر را «بچه» صدا مى كنند Ùˆ Ù?رزند دختر همان «دختر» است Ùˆ بس ØŒ جنگ تنها عاملى  است براى عميق تر شدن زخم هايى كه به خودى خود دردشان Ù†Ù?س بر است.
Ùˆ حالا جنگ پايان ياÙ?ته. حتى اگر شكم تركيده راكت خورده خيابان هاى كابل، وقتى كه گشت هاى مسلح خارجى سوار بر تانك در شهر گشت مى زنند يا پليس هاى اÙ?غان سر چهارراه ها در ايست بازرسى هاى خود مستقر مى شوند از ته دل به هرچه صلح مى نامند دهن كجى كنند. Ù?صل تازه اى رسيده، حتى اگر نا  اميدى مردم از دولت تازه را بتوان به راحتى از مشاركت كم آنها در انتخاباتى كه تمام رسانه هاى دنيا را مشغول خود كرده بود خواند Ùˆ در اين Ù?صل تازه به مدد نظام انتخاباتى كه در آن سهم ويژه اى براى زنان هر ولايت در ميان كرسى هاى پارلمان تعيين شده، جمعى از زنانى كه به روى كرسى هاى مجلس مى نشينند وعده داده اند كه راه را براى Ù?رداى بهتر هموار كنند.
ملالى جويا ،زن جوانى كه Ù?ريادهايش بر سر طالب Ùˆ كمونيست Ùˆ مجاهدي كه مي گويد  دستشان به خون آلوده است يك جور بلند است Ùˆ در انتخابات پارلمانى اخير اÙ?غانستان به نمايندگى از ولايت Ù?راه انتخاب شده ،شايد يكى از همين زنان باشد. اگرچه اميدوارى به چيدن ميوه هاى دوره اى كه نام آن را Ù?صل صلح گذاشته اند احتمالاً به خامى توقع حل شدن مشكلات زنان اÙ?غانستان با كسب Û¶Û¸ كرسى در مجلس است. خيل زنانى كه براى نمايندگى در پارلمان اÙ?غانستان نامزد شدند اگرچه باد غبغب كشورهايى شده اند كه بدشان نمى آمد حضور نظامى شان در اÙ?غانستان را پايان روزهاى تاريك زنان اين كشور جا بزنند- تا بلكه پروراندن اسامه بن لادن ها از حاÙ?ظه ها رخت ببندد - اما كمتر كسى ،در ميان آنها كه به دموكراسى تزريقي باور دارند  نگران اين بود كه ميان اين زنان هستند كسانى كه به زور مردان قوم خود نامزد انتخابات شده اند. مردانى كه خود در سال هاى گذشته پرونده شان را سياه تر از آن كرده اند كه اميدى به انتخاب از طرÙ? مردم داشته باشند.
گروه هاى حامى حقوق بشر مى گويند در ميان نمايندگان كنونى پارلمان، جنگ سالار هايى هم هستند كه آمده اند تا اين بار بازى را به شكل ديگرى پيش ببرند. كسانى كه تعداد آرايشان را نشانه حمايت مردم مى دانند اما منتقدان شان مى گويند در كشورى كه گوشه و كنارش مرد خانواده تصميم مى گيرد بقيه به چه كسى راى بدهند و يا مردانى كه خوش ندارند زن هايشان به خيابان بيايند با كارت راى زنان شان پاى صندوق مى آيند و هم جاى خود راى مى دهند و هم جاى همسرانشان ، راى هايى از اين دست چقدر مى تواند معيار دموكراتيك بودن انتخابات باشد؟
در روزهايى كه هنوز امنيت در اÙ?غانستان به خيابان هاى ويران مركز پايتخت محدود مى شود، آدم دزدى Ùˆ باج گيرى روزبه روز بيشتر مى شود، Ù?قر بيداد مى كند Ùˆ در محله «وزير اكبر خان» كابل كه محله بالا شهرى به حساب مى آيد، كاخ هاى قوماندان (Ù?رماندهان) محلى مثل قارچ از زمين سبز مى شوند Ùˆ كتيبه «هذا من Ù?ضل ربى» روى پيشانى شان توى چشم مى زند صحبت از آغاز دوره اى جديد در اÙ?غانستان است. اين دوره جديد هرچه نامش باشد، صلح نيست با اين همه تبديل آن به دوره صلح مبارزه اى را مى طلبد كه هر چند لنگ لنگان، اما به هر حال آغاز شده. زنانى كه در جنوب اÙ?غانستان از شهرهايى مثل جلال آباد Ùˆ قندهار كه از سنتى ترين Ùˆ محاÙ?ظه كارترين ولايت هاى اÙ?غانستان به مجلس آمده اند حجتى بر آغاز اين مبارزه اند Ùˆ رسانه هايى كه صراحتشان در انتقاد از وضعيت حاكم در جامعه هر شنونده اى را اميدوار مى كند از ابزار آن. مبارزه اى كه شايد سال ها براى ديدن دستاوردهايش زمان لازم باشد اما چشم انداز آن را شايد بتوان از پيام تلÙ?نى يك زن به يكى از راديوهاى محلى حدس زد. زنى كه انتقادش از دولت اين بود كه چرا روز انتخابات را تعطيل عمومى اعلام كرده Ùˆ مردان را خانه نشين. در صورتى كه اگر غير از اين بود مى توانست در غياب شوهر از خانه بيرون بيايد Ùˆ رايش را به صندوق بيندازد.