كتاب The Sea از جان بنويل كه برنده بوكر شد را شروع كرده ام. از همان اول كه يك دل نه صد دل شيفته ي جنس نه ، حس  كاغذش  شدم. و اين البته اولش بود.

 همان يك جمله اول را كه بخواني حساب دستت مي آيد چرا هيات داوران اين كتاب را انتخاب كرده ،جمله اول اين ست:THEY DEPARTED, the gods, on the day of the strange tide.

 هنوز 10 صفحه بيشتر نخواندم. نثرش بسيار غني و توصيفي ست و به طور متوسط بايد در هر صفحه چهار پنج كلمه را در فرهنگ لغت چك كنم تا از معني ش مطمئن شوم.  اما اينقدر جملات زيبايي دارد كه نمي توانم زمينش بگذارم. بعد از مدت ها ،لذت خواندن كتاب هاي "مارگريت دوراس" را برايم زنده مي كند. اگر متنش فرانسه بود ميرفتم پاپي "قاسم روبين" عزيز مي شدم كه ترجمه اش كند .او خوب از پس چنين متن "مه گرفته اي" بر مي آمد. مي گويم مه گرفته نه اينكه متنش مبهم باشد. خواندن كتاب مثل حس قدم زدن در يك جاده جنگلي مه گرفته ست. قدم زدن حتي نه. تنها  ديدن ، بوييدن آن هواي خيس، شنيدن باد لا به لاي برگ ها .و  هر چيز ديگري را پاك فراموش كردن.....