توي كارگاه نقاشي روث (Ruth Eisenhart) بوديم ،گرم اتود زدن از روي مدل كه يك دختر ژاپني به اسم ميكي ست. ميكي عكاس هم هست و همزمان مدل كه من بيشتر با روث ديده امش تا با بقيه استاد ها. معمولا يك تشك چه ،از آنهايي كه معمولا توي باشگاه هاي ورزشي استفاده مي شود و يا يك صندوق بزرگ چوبي با يك ملافه سفيد كه رويش  پهن است براي پز مدل آماده ست . مدل به پيشنهاد يكي از دانشجوها يك پز مي گيرد و بقيه از رويش نقاشي مي كنند. گاهي هم موسيقي كلاسيك مي گذاريم و بعد از چند دقيقه حركت با موسيقي ( با رقص اشتباه نگيريد) يك پز انتخاب ميشود و همه مشغول مي شوند. اين سبك تدريس روث است كه سر كلاس رفتنش آداب دارد.  يكيش پا برهنه بودن است و ديگري اينكه وقتي ما مشغول نقاشي هستيم او در پس زمينه برايمان شعر مي خواند.

محل كارگاه يكي از اتاق هاي ساختمان اجتماعات  Holborn  بود كه مال شهرداري منطقه است و مثلا NGO ها يا  هركسي كه كلاس فوق برنامه دارد اجاره اش مي كند. همه اين ها را تعريف كردم كه به اينجا برسم: ميكي مثل هميشه برهنه ايستاده بود وسط اتاق و ما مشغول اتود زدن بوديم. يك دفعه در كلاس باز شد و مردي  با تعجب همراه با وحشتي كه بلافاصله لحن خنده گرفت داد زد ! SHIT . من كه پشتم به در اتاق بود برگشتم و چند تا مرد را ديدم كه با تعجب و لبخندي روي لب ، يك نگاه به ميكي مي كنند كه لخت مادرزاد ايستاده بود و زل زل نگاهشان مي كرد و يك نگاه به بقيه ما كه عادي ايستاده بوديم و منتظر بوديم حرفشان را بزنند. بالاخره يكيشان عقب عقب رفت و در را بست. اين دفعه در زدند. كاشف به عمل آمد كه يك استاد تاريخ با شاگردانش ند كه اتاق بغلي را اجاره كردند، اتاقي كه درش از توي اتاق ما بود. ميكي لباسش را دور خودش پيچيد و جماعت كه زيرزيركي مي خنديدند رد شدند و رفتند سر كلاسشان.

اينكه استاد تاريخ و شاگردهاش چقدر از درسشان را راستي راستي فهميدند نمي دانم. اما يك چيزي برايم جالب بود كه دليل اصلي اين پست است. اينكه ديدن بدن برهنه يك زن يا مرد بدون فكر كردن به اينكه "واااااااااااااااااااااااي!" ، بدون فكر كردن به sex براي بعضي چقدر غير ممكن است. زن و مردش فرقي نمي كند ظاهرا. ولي به محض اينكه قلم و رنگ يا دوربين را دستت مي گيري انگار چيزي در نگاه آدم كاملا عوض مي شود. يك تجربه "مدلي" ديگر م هم اين است كه زن ها با بدنشان خيلي راحت ترند تا مردها.  مدل هاي زن خيلي راحت حركت مي كنند و پز مي گيرند. اما مردها نه. البته شايد قضاوت زود باشد چون به جز يك بار همه مدل هايي كه با آنها كار كرده ام زن بودند. (اگر چه همين جا مي توانم يك حدس ديگر را هم براي تاييد نظريه ام بزنم. اينكه احتمالا مدل هاي مرد اينقدر بد بودند كه نهايتا بي خيالشان شده اند!)  مدل مرد يك جوان 23 ساله اهل باسك بود(همان منطقه جدايي طلب در اسپانيا) .اول از همه كه كلي دير رسيد و همه را معطل كرد. هم معذب بود و هم هي بيخودي مي خنديد. حالا يا دليلش اين بود كه تازه كارست ( كه من نمي دانم) يا قضاوت اول من درست است. حالت سومش را هم نمي دانم. راستي يك سئوال براي كسي كه از كلاس هاي هنر ايران خبر دارد: اساتيد كار از روي مدل برهنه را با چي جايگزين كرده ند ؟