امشب زيادي روشن سر بودم! آنقدر فك زدم درباره مسئله اسرائيل و فلسطين (صدقه سر فرمايشات جناب رييس جمهور) كه كف كردم. مثلا اينكه تا وقتي از اين مسئله ،از دو طرف (مسلمانها و يهودي ها و البته دوستان نو محافظه كارشان در آمريكا) استفاده مذهبي مي شود، قضيه تا ابد ،حل نشده، كش نخواهدآمد؟

هر كسي از اين پشم تا به حال براي خودش كلاهي بافته. كشورهاي عرب كه آهسته آهسته به راه آمده اند. قطر رسما با اسرائيل وارد معامله شده. پاكستان كه مثلا مهد بنيادگرا هاست دولتش مشغول سنجش فشار خون مذهبي هاي كشور است تا اگر آب و هوا خوب بود اسراييل را به رسميت بشناسد و از آن طرف مردم ما هم به جز عده قليلي آنقدر از هر چه كه دولت روي آن انگشت گذاشته فراري اند كه ككشان هم نمي گزد در كرانه باختري چه مي گذرد؟ كشورهاي غربي هم كه تكليفشان با لابي اسراييل مشخص است. مي ماند يك چند تا گروه حامي حقوق بشر كه صدايشان به جايي نمي رسد. گاهي گداري هم اعضايشان در نوار غزه اي ،جايي ،يا زير تانك مي روند يا گلوله مي خورند. چند تا اسراييلي كشته مي شوند،و در عوض چند ده تا فلسطيني. و البته براي محكم كاري خانه هايشان هم خراب مي شود. وهمچنان دوره مي كنند شب را و روز را، هنوز را!

احتمالا هيچ كس حوصله سخنراني شنيدن آن هم با اين موضوع كه اين روزها از در و ديوار راديو تلويزيون ايران چكه مي كند ، ندارد. بنا براين بقيه را مي گذارم براي بعد.در هر حال من و آن كسي كه مشتركا مشغول خوردن سر هم بوديم كه ادامه بحث را به بعد موكول كرديم.

البته اين ها همه بعد از ديدن فيلم "سيماي زني در دور دست" علي مصفا در سالن موسسه هنرهاي معاصر لندن بود. و البته جر و بحث درباره سينماي ايران و اينكه كارگردان ها  يا تهيه كننده هاي ايران بايد يا نبايد  بايد نگاهي هم به بازار كشورهاي همسايه داشته باشند براي فروش فيلم هايشان . راستي علي  مصفا   بي غلط و روان انگليسي حرف مي زد كه خوب بود. مثل فيلمش كه بعد درباره ش مي نويسم.

*براي آنها كه روشن سر يادشان نيست: عروسكي بود در يك تئاتر عروسكي براي كودكان با يك لامپ روشن توي سرش، اگر چه نمي دانم انتخاب اين شخصيت ربطي به سياستهاي ضد روشنفكري تلويزيون ايران داشته يا نه!

*براي آنها كه ربط روشنفكري و مسئله اسراييل و فلسطين را متوجه نمي شوند: بر خلاف ام القراي اسلام كه بي شك مملكت ما باشد، در ممالك فرنگي اين بحث، موضوعي ايدئولوژيك و مخصوص حزب اللهي ها نيست. مسئله روشنفكرهاو فعالان حقوق بشر است . و ما در كجاي اين جهان ايستاده ايم ؟ بله؟