چه می شود گفت؟
بالاخره باید یک روز یاد بگیریم که از اموال و تاریخچه و حیثیت خود دفاع کنیم یا نه؟
شما هم حق را به دوستتان می دهید. اگر هم راضی هستید به این وضع، از سر کاهش ناراحتی تان است،وگرنه همه می دانیم که جای چنین اشیائی در ایران است.
خدا به همه ما اندکی عقل بیشتر عطا کند

کاملا موافقم...آرزو میکردم اون جامهای طلای هخامنشی که دزدیده و ذوب شدند هم توسط خارجیها سرقت شده بود...برین سالن قبل اسلام موزه ملی ایران رو ببینید...فاجعست

اصلا بهشون فکر نکن .... به حد دیوانه واری دلم میخواست همه چیزو میبردن تا اینجا اینجوری از بین برن ....یه چیزهایی میراث بشریه هر کی عرضه داره نگه میداره

این را برای پاگردتان نوشتم،
یادم می آید چند سال پیش آخر شب ها که می رفتم دوچرخه سواری یک خوابگاه دخترانه در خیابان تخت جمشید (طالقانی) بود که دختر هایش پشت پنجره بودند و ما با شور برای هم دست تکان می دادیم ...

خیلی آن حال خوب بود
دست دادن برای کسانی که نمی شناسی و زیاد دوستشان داری !!

سارا

...........
میم نون:مرسی که یه دستی همبرای ما تکون دادی آبجیز! ارادت

شاید برای من فقط ارتباط داشتن مهم باشد. همین که آثاری از گذشته نزدیکم باشد تا بتوانم لمسش کنم.
تفاوت در احساس غرور است با احساس لذت گردش در میک موزه...

من هم از تاریخ بدم می آید. اما نسبت به مکان ها و اشخاص بی تفاوتم. اهمیتی ندارد زیاد. الان چه خبر هست و کجا هستیم و چه کاره ایم؟ این مهم تر است!
............
میم نون: این رفیق دانشمند ما می گوید این که الان چه خبر است و کجا هستیم دقیقا ربط مستقیم دارد به این که در تاریخ چه غلطی کرده ایم.

يک بار از يکي از راهنماهاي موزه ايران باستان که داشت مي‌گفت فلان قطعه تخت جمشيد در فلان موزه بهمان کشوره و... گفتم يعني چي؟آخه چرا؟
يه جواب بامزه داد!
گفت: بايد تازه ازشون متشکر باشيم که اين آثار را بردن يه جاي درست و حسابي نگه مي دارن و کلي از مردم دنيا پول مي گيرن که نشونشون بدن وگرنه ما که خودمون عرضه نداشتيم بگيم ايران يعني کجا؟ يعني با چه پشتوانه فرهنگي و...
حالا مي تونيم خوشحال باشيم که هروقت مردم کشورهاي توسعه يافته که فکر سفر به ايران هم به سرشون زده نمي شه با رفتن به اين موزه ها حداقل نام ايران به گوش خلق الله مي‌خوره که شايد از همشون يکمشون کنجکاو بشن بيان ببينن مام اين آثار کجاست.
معصومه جان! اين هم براي خودش يه نظر و يه استدلاله ديگه :)
............
میم نون: همه این حرف ها جایگاه استدلال مرا محک تر می کند.مرسی

سایت میراث که کار میکردم یک بار به لطف دکتر نمکدوست برای اینکه تشویق بشم با یه گروه تور لیدر فرستادنم مجتمع عباس آباد بهشهر. موزه مادر شاه عباس صفوی اونجا هست. برای بازدید که داخل شدیم دیدم هیچ سیستم حفاظتی وجود نداره و تمام ظروف سفالی و چیزهای دیگه زیر حفاظهای شیشه ای قرارداده شدن که درشون بازه! به مسوول موزه گفتم اگه کسی اینها رو از موزه خارج کنه چی؟ گفت خانم توی انبارمون از اینا پره! ببرن باز میاریم میزاریم جاش! خب وقتی ایران این همه آثار تاریخی داره چرا نگرانین شما که از دست برن خانم ناصری عزیز ;)
.......
میم نون: من که نگران نیستم. اینو خوبه این رفیقمون بشنوه! مرسی