انقدر از در ورودی دانشگاه می ترسیم که همیشه قلبمون تند تند میزنه.با این که قبلش شلوارهامونو کشیدیم تا روی کفشو موهامونو کردیم زیر مقنعه و سرمونو انداختیم پایین، ولی همیشه قلبمون تالاپ تولوپ می زنه. این حراست هم بد دردیه !

انقدر از در ورودی دانشگاه می ترسیم که همیشه قلبمون تند تند میزنه.با این که قبلش شلوارهامونو کشیدیم تا روی کفشو موهامونو کردیم زیر مقنعه و سرمونو انداختیم پایین، ولی همیشه قلبمون تالاپ تولوپ می زنه. این حراست هم بد دردیه !

البته ویژگی های متحجرانه 10 سال پیش هنوز هم در بسیاری از دانشگاه ها من جمله دانشگاهی که من در اون درس میخونم(امام رضا مشهد)وجود داره و از بین نرفته که بیشتر هم شده...

manam ino tajrobe kardam va mifahmam chi migi. fekr mikardam behtar shode ama emsal ke raftam Iran baz dame dar ba khanume davaam shod!

Sorry to hear that

اینجا آبادان با اینکه بهتر شده اوضاع اما گیر هم میدن..
جالبه که بعد از انفجار اخیر محتویات کیف ها هم بررسی میشه!

الان پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه ملی(بهشتی) پر از دوربینه. کنترلت میکنن. چند تا تذ کر میدن و بعدش کمیته انضباتی ...البته اینا رو سال بالایی ها میگن!

با همه ی این سخت گیری ها که بوده و البته الان کمتر شده ...چه دوران خوبی بود ...دوران دانشجویی ...
دلم برای اون روزها که الان پنج سالی ازشون گذشته سخت تنگه ...

دانشگاها همه همین جوری شدن هنوز گیر می دن ولی دیگه کسی ازشون نمی ترسه روابطه دخترا و پسرا هم از اسمه کوچیک صدا زدن فراتره نمی دونم تا کجاش درسته ولی انگار هیچ حرمتی وجود نداره و هر دختری بخواد یه کم سنگین باشه و به همه سواری نده امل خطاب می شه. روزگار غریبی ست نازنین...

معصومه عزیز من هم کاملا این حس رو تجربه کردم . دانشگاه تهران دانشکده فنی 11 سال پیش قابل قیاس با امروز نبود. من هم دیگر نمیتوانم آن احساس تلخ و گزنده را از سرم بیرون کنم. بچه های امروز و جو امروز دانشگاه هم برایم ملموس نیست. تقصیر خودمان هم نیست. اینطوریه دیگه...

آخ جون! آخ جون نیلوفر! آخ جون چای نمی خوره! آخ جون صمیمیت! آخ جون رفیق پیام!