آخ که چقدر دلم می خواست توی وبلاگتون یه چیزی به این آقای شرف الدین می گفتین.افسوس که هیچی نگفتین.افسوس که از حق خودتونم دفاع نکردین

nazaretun dar morede maghaleye aghaye sharafodin rajebe weblog nevisha ke tu 40cheragh neveshtan chie?

واي اسم مدرسه رو نيار كه حالم بهم مي خوره.

خانم ناصری ..خوش اومدین ..اصفهان خوش بگذره ...البته این طور که پیداست خیلی از اصفهان خوشتون نمی یاد...و البته شاید به این به خاطر همان دعوای عروس و خانواده شوهره ..نه؟!

خانم ناصري عزيزمكدلم خيلي براون تنگ شده بود خيلي وقت بود كه تو چلچراغ نمينوشتيد منم ديگه خيلي وقته كه چلچراغ نميخرم . حرفاتون به آدم جرات ميده كه جلوي تموم اين وايسه .ولي نميدونيد هيولاي قاتل درونم چقدر دست و پا ميزنه كه بيرون بياد و تعداد كثيري از مردها رو بكشه تا زنها با خيال راحت يادشون بياد زندگي يعني چي.بين خودمون بمونه

من هم این جمله را خوانده‌ام. واقعن چرا همه ما اینطوری شده‌ایم و از مدرسه بیزاریم؟ نه واقعن؟

راست میگی
تاالان دقت نکرده بودم اینقدر ناسپاسیم.

هه! دلم تنگ می‌شه! زیاد... نمی‌دونم چرا... امّا از اون پست‌ها بود که آدم بعدش دلش تنگ می‌شه. زیاد... و نمی‌دونه چرا!
شاید چون آدم‌و یاد مدرسه می‌ندازه و فورث‌ی که خاموش شدن چراغ‌ای اتوبوس می‌کنه...
راستی، ممنون که سایکو رو به ملّت توصیه می‌کنی!

chi fayda, bejaaie madrasa bayed kar berim!
aanham 6 sobh

:D
خیلی قشنگ بود واقعا منم هر وقت صبح زود بخصوص تو زمستونا بلند میشم خدا رو روزی 2هزار مرتبه شکر میکنم که دیگه مجبور نیستم برم مدرسه

همين پست را بفرستي جشنواره . . اول ميشي . . .