این عكس را چند وقت پیش سرمیدان ولی‌عصر گرفتم.احتمالاً این‌روزها هم به‌مناسبت روز ‏قدس در سطح شهر بازهم باید از این تابلوها نصب كرده‌باشند.تا آنجا كه من خبر دارم بیشتر ‏این مارك‌ها و شركت‌هایی كه به‌عنوان حامی صهیونیسم مطرح شده‌اند در ایران نمایندگی‌ ‏دارند و ندیده‌ام و نشنیده‌ام یك ایرانی موقع خرید این مساله را در خریدش لحاظ كند یا ‏اصلاً از این موضوع باخبر باشد و بداند یكی از راه‌های مبارزه با صهیونیسم آن‌طوركه ‏در‌برخی كشورها می‌بینیم تحریم این كالاهاست.

برخی از شهروندان ‌ممالك ‌افرنگیه ‌كه ‏ازموهبت دموکراسی برخوردارند در اعتراض به سیاست‌های نژادپرستانه ‌اسرائیل‌ كالا‌های ‏‏‌شركت‌های صهیونیستی‌ را ‌تحریم می‌کنند و از فروشگاه‌هایشان ‌خرید نمی‌کنند.

شهروندان آن ‏‏‌كشورها در‌یك ‌فضای ‌مدنی می‌توانند به ‌سیاستمدارانشان فشار وارد‌ کنند و از آنها بخواهند ‌با ‏روش‌های ‌دیپلماتیك باعث ‌تغییر رفتار‌اسرائیلی‌ها بشوند ‌ولی سیاستمداران‌آنها معمولاً جوگیر ‏نمی‌شوند و نمی‌‌روند كركره اسرائیل را پایین بكشند. آنها به چیزی فكر می‌كنند كه در دنیای ‏مدرن به آن می‌گویند منافع ملی و نطق‌هایشان را برهمین‌ اساس تنظیم می‌كنند.‏
آنها می‌دانند وظیفه یك شهروند چیست و اقتضائات سیاست‌ورزی كدام است. مشكل ما اما ‏این است كه مردمانمان وضعیت آزادی‌بیان‌شان چنین است و سیاستمدارن‌شان هم نقششان ‏را فراموش كرده و جوگیر شده‌اند و درهاگیر‌واگیر مشكلات هسته‌ای یك درد هم به ‏فهرست دردهای آنها اضافه كرده‌اند. 

جماعتی در‌حال مرمت آثار قبلی ایشان بودند كه باز ‏دوباره سورپرایزمان كردند.‌ یكی‌دو هفته پیش  این یادداشت را درباره وضعیت ‏حقوق‌بشر در اسرائیل خواندم یادداشت تاثیر‌گذاری بود از این‌جهت كه یك نمای كوتاه اما ‏واقعی در‌مورد اسرائیل به ما نشان می‌داد.در آن یادداشت نه كسی شعاری داده بود نه ‏مشت‌گره‌كرده‌ای در كار بود. با خواندن آن متوجه شدم ما واقعاً‌هیچ‌چیز درباره این اسرائیل یا ‏فلسطین اشغالی یا كشور‌ صهیونیست‌های غاصب نمی‌دانیم.

بنابراین بهتر است به‌جای ‏شعارهای الارض‌لنا و النصرلنا كمی از واقعیت آنچه در اسرائیل یا سرزمین‌های اشغالی ‏می‌گذرد گفته‌شود.به‌علاوه باور كنیدحمایت از مستضعفان جهان نه‌تنها بد نیست كه خوب ‏هم هست اما یك‌نفر بیاید برای این ملت بیچاره توضیح بدهد كه كجای منافع ملی‌ ‏مستضعفان وطنی به منافع آن مستضعفان گره‌خورده است؟!
و چرا از روی جنازه این همه ‏مستضعف خودی كه تلویزیون خودمان به یمن ماه مبارك رمضان فاجعه زندگی‌شان را چپ ‏و راست نمایش می‌دهد باید گذشت و ردیف بودجه برای حمایت از ملت مظلوم فلسطین ‏در نظر‌گرفت؟ و اصلا ً‌این بودجه كجاها خرج می‌شود؟اصلاً به دست آن مستضعفان دیگر ‏می‌رسد؟ یا می‌رسد به دست یك‌مشت كله‌خراب مدل همین كله‌خراب‌های‌وطنی؟گمان كنم ‏باز‌هم به نام مستضعفان است و به‌كام قدرت‌طلبان خاورمیانه‌ای!‏ین یادداشت سیبیل‌طلا

*

زنان دیوارو گوش خدا-سیبیل‌طلا

ایضاً

روشن‌سری و مساله فلسطین-نوشا