وقتی زنها افسرده میشوند
October 18, 2005 09:12 PM
وقتی زنها افسرده میشوند میروند موهایشان را رنگ میكنند،مدل ابروهایشان را عوض میكنند،هایلایت میكنند.
اگر مویشان صاف باشد فر میكنند و اگر فر باشد صافش میكنند.
آگاهان معتقدند به این ترتیب آنها تا مدتی (حداقل تا وقتی شكل و شمایلشان به شكل قبلی برگردد) دربرابر افسردگی واكسینه میشوند!
حالا ما هم بهكذا! بالاخره دستی توی سرو صورت وبلاگمان بردیم و تغییرات بنیادین ایجاد كردیم.مدتها بود یك هاست و دامین گرفته بودم و هی هزارتا طرح برای وبلاگم میریختم الان هم زود باید شروع كنم به نوشتن تا دوباره یك طرح و رنگ تازه به ذهنم نرسیده!.هر چند خیلی مانده تا بخشهای حاشیهای آن تمام شود ولی خب همین خودش كلی است. اوّلین نتیجه این داتكام شدن وبلاگ نویس شدن رفیق فابریكم نوشا است.در همین آدرس میمنون داتكام یك كوچه فرعی هست كه به وبلاگ او سودایمكالمه میرسد.
دیدهاید هر انقلابی كه اتفاق میافتد یا رژیم عوض میشود اوّلین كاری كه میكنند این است كه اسم كوچه و خیابانها را عوض میكنند؟ حالا حكایت ماست. آزادی شما شبحی بیش نیست جملهای بود از لوئیس بونوئل كه در كتاب خاطراتش خوانده بودم و خوشم آمدهبود.بعد از انتخابات خیلیها كه میدیدندم آه میكشیدند و میگفتند:آهههه! آزادی شما شبحی بیش نیست! بعد از تغییر و تحولات سیاسی ما هم اسم كوچهمان را عوض كردیم.مدتی است كه به حاشیه روزنامهنگاری آمدهام و همانطور كه میبینید بیخیال آزادی شدهام به هر حال آدم كه سیساله شد از توهم خیلی چیزها بیرون میآید.یكیاش همین آزادی است و دو سه ماه دیگر من سیساله میشوم.
راستش وبلاگ نوشتن من یك تاریخچه طولانی دارد.اولین بار اكتبر 2002 اولین وبلاگم را راه انداختم كه یك پست بیشتر نداشت و كلی وبلاگ دیگر هم این وسطها راه انداختم و نصفه نیمه ماندند.
كافه ناصری اسم صفحهای بود كه روزی روزگاری در چلچراغ داشتم و توی آن به سبك و سیاق وبلاگها یادداشتهای كوتاه درباره چیزهای مختلف مینوشتم. حالا آمدهام اینجا و امیدوارم از اینجا تكان نخورم. لطفاً انتقادها و پیشنهادها و تبریكها و تهنیتهایتان را از من دریغ نكنید باشد كه روح وبلاگمان شاد شود!
پ.ن. یادم افتاد رسم است بعد از اینجور اسبابكشیها از یك عدهای تشكر میكنند.من هم به نوبه خودم از همه همكاران و دوستانی كه ما را در این پروژه یاری كردند اعم از نویسنده html و mt و همكاران عزیز پخش، نودال، حمل و نقل و ...سپاسگزارم. بخصوص علی مزینانی گرامی كه در این راه شهید شد و مهدی احمدی عزیز كه بسی رنج برد به خاطر اینكه من روزی سه بار طرح جدید به فكرم میرسید و همه كسانی كه به علت ضیق وقت نمیتوانیم از آنها تشكر كنیم و البته با تشكر از خودم كه صفحهها را طراحی كردم.
نظرخواهی
Hey! I liked your site very much! my parents didnt told me about it: http://www.panasonic.com , think that will make relief , substances that cure you
ارسال شده توسط: Jeffrey Carpenter در ساعت November 2, 2005 10:17 AM
salam khanoome asarane aziiz....vaghean tabrik migam agarche khode shoma doost dashtani hastid ama alan dige ba in weblog sad chandan shode...fogholade zibast.....tabrikate samimaneye mara pazira bashiid...pirooz o payande
ارسال شده توسط: yasaman در ساعت October 23, 2005 01:00 AM
راستش .. اول برای خودم خوشحالم که ديگه فقط تکست اينجا نمی بينم! عکس و سردر و صندلی و ... هم هست! دوم ... به جمع دات کام ها صفايي دادی!
ارسال شده توسط: آزاده عصاران در ساعت October 21, 2005 11:44 PM
خيلي از سليقه ات بالاتره. مبارك باشه.
ارسال شده توسط: محمد جواد روح در ساعت October 21, 2005 07:33 PM
مبارک است. نمیدانم چرا کلی طول کشید تا بفهمم اینجا همان آزادی شماشبحی بیش نیست هست!(هنوز هم نگرانم که اشتباه کرده باشم)(بههر حال اگر درست فهمیدهباشم: ) تبریک میگویم. بسیار زیبا شده اینجا. امیدوارم حالا حالاها خواننده مطالب خوبتان باشم. راجع به آن توهم هم باید بگویم حق با شماست. اما انصافا حضورش در زندگی آرامش بخش است (گرچه گاهی در مکانهایی بیشتر به طنز تلخی شبیه است) اما خب! درست است که با خیال غذا کسی سیر نمیشود، ولی توهم آزادی در اسارت خیلی میچسبد! (مثل چایی که در ماکروفر گرم بشود. وقتی لیوان داغ داغ است و چای هنوز سرد. و خوردن این چای وسط برف!)
سرخوش باشید و پیروز. باز هم تبریک میگویم. اینجا خیلی جذاب شده.
ارسال شده توسط: ساسان . م . ک . عاصی در ساعت October 21, 2005 06:02 PM
سلام. رنگ و لعاب که خیلی خوب شده، مطلب هم که از قدیم خوب بود، پس دیگه چه شود...
ارسال شده توسط: سجاد در ساعت October 21, 2005 04:10 PM
اول تبریک به خاطر دات کام شدن/1-عکس بالای سایت کیفیت خوبی ندارد/2-من تا شماره160چلچراغ خواننده پروپاقرص شما بودم اما امروز نه...حتی 4 بار نوشته بر باد از من کار شد که یکی اش را آقای اکبر پور جواب داد و شد کم کم جز تحریریه/3-جای خواندم که شم اهوازی هستید..نمی دانم درست هست یا نه.../4-من و دوتا از دوستانم یک وبلاگ داریم و یک لیکندونی مختص اهوازی ها...نمی دانم لینک شما را جز همشهریها اضافه کنیم یا دیگران/5-اگر شد به ما خبرش را بدهید
احسان اسیوند/روزنامه نگار
ارسال شده توسط: احسان نیمکت نشین در ساعت October 21, 2005 03:47 AM
خانه نو مبارک.
ارسال شده توسط: هوشنگ در ساعت October 21, 2005 03:23 AM
سلام کافه چی..!کافه تو بستن یه رستوران باز کردی؟ پرونده باز سابق دیگه کم مینویسی؟اهواز هم که خوش گذشته؟یه گله دارم از تو ومجله: good bye party خاتمی چی شد؟دیگه ننوشتید که کنسله یا نه؟معصومه منتظرم ها؟یا حق
بازم مبازکه
ارسال شده توسط: ای کیو سان در ساعت October 21, 2005 01:38 AM
نمی خواستم کامنت در کامنت بشود ولی سيبيل جان متن/نوشته ظريف حاکی از نگاهی ظريف است که من در اين يادداشت می بينم و زنانه بودن اش هم که داد می زند! در باره مساله ای است کاملا زنانه: زنان وقتی افسرده می شوند زيبا می شوند! - و البته واضح و بديهی می باشد که اين نظر در مورد بخش اول يادداشت درست است؛ يعنی همان خواندنی ترين قسمت اش و گيراترين اش. به قول ادبای ماضی حسن مطلع دارد. چه جور هم!بقيه ش هم که زنانه مردانه ندارد. رفع گير شد؟
ارسال شده توسط: سيبستان در ساعت October 21, 2005 12:40 AM
من با ديدن اسم وبلاگ بدون اينکه بدونم صاحبش خانم ناصري هست . . ياد کافه نادري افتادم . .شما خودتون هم چنين قصدي داشتين؟ قافيه نادري و ناصري . . . ايشالله که نوشته هاتون هميشه شيرين و با نشاط باشه
ارسال شده توسط: parviz در ساعت October 20, 2005 10:10 PM
وا الله ما خیلی خاطر شما را می خواهیم....در فیلم های کذایی یدالله (معروف به هودر) هم شما را دیدیم و پسندیدم. سلیقه تان هم در طراحی صفحات عالی است.
مبارک ها!
یک گیر کوچولو هم به مهدی سیبستان عزیز،
آقا بی خیال،
متن ظریف زنانه؟
ارسال شده توسط: sibil در ساعت October 20, 2005 08:45 PM
در بلاگ نیوز:
www.blognews.ir
لینک داده شد
ارسال شده توسط: علیرضا در ساعت October 20, 2005 06:43 PM
دات کام شدنتان مبارک. یادم باشه لینکتان را هم اصلاح کنم. از زیر سلطه بلاگر در آمدن مخصوصا روزهای اول حال و هوای خاصی به آدم می ده. یک جور مستقل شدنه !
ارسال شده توسط: علیرضا در ساعت October 20, 2005 06:34 PM
مبارک باد ناصری، مبارک باد!
ارسال شده توسط: عطا در ساعت October 20, 2005 06:31 PM
تبریک می گم . روحم شاد شد :D
بالاخره میم نون رو دیدیم.
ارسال شده توسط: مزینانی در ساعت October 20, 2005 04:56 PM
baba to dg ki hastiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ارسال شده توسط: morteza در ساعت October 20, 2005 04:22 PM
معصومه جان، حسابی مبارکه و آره و اینا.
ارسال شده توسط: فاطمه در ساعت October 20, 2005 04:14 PM
ناصري جان اين صفحه خيلي خوشگل شده مباركه و اميدوارم مداوم بنويسي
ارسال شده توسط: فرزانه در ساعت October 20, 2005 03:56 PM
سلام.تبریک میگم.بنظر من هم اسم بهتری انتخاب کردی هم وبلاگت جلابتر شده. امیدوارم که اینجا هر روز آپدیت بشه چون من همیشه به وبلاگتون سر میزنم و تو اینترنت بجز خوندن وبلاگ کمتر کاری دارم.
راستی اسم وبلاگتون برا من خاطره انگیزه چون یه وقتایی ما راس راستی کافه و رستوران داشتیم
ارسال شده توسط: مهدی ناصری در ساعت October 20, 2005 03:23 PM
آزاده! من با وبلاگ شما از طریق «پرستو» آشنا شدم و همیشه می خوندمش. الآن هم که روی پای خودت ایستادی واقعا بهت تبریک میگم، ولی فکر کنم حسودیت شد که پرستو دستی به خونش کشید و تو هنور همان بلاگ اسپوتی بودی، مگه؟ بازم بهت تبریک می گم ایشالله که پابرجا و موفق باشی. بازم بهت سر می زنم آخه خیلی کارت دارم که می تونی بهم کمک کنی.
ارسال شده توسط: sokoote shabha در ساعت October 20, 2005 03:04 PM
آزاده! من با وبلاگ شما از طریق «پرستو» آشنا شدم و همیشه می خوندمش. الآن هم که روی پای خودت ایستادی واقعا بهت تبریک میگم، ولی فکر کنم حسودیت شد که پرستو دستی به خونش کشید و تو هنور همان بلاگ اسپوتی بودی، مگه؟ بازم بهت تبریک می گم ایشالله که پابرجا و موفق باشی. بازم بهت سر می زنم آخه خیلی کارت دارم که می تونی بهم کمک کنی.
ارسال شده توسط: sokoote shabha در ساعت October 20, 2005 03:03 PM
بابا چه خوشگل شده اينجا! مبارکا باشه! در ضمن اميدوارم مثل وقت هايی که آدم در اثر افسردگی موهاش را فر می کند نشی. چون بعدش آدم هم افسردگی موی فری که صاف نمی شه می گيره هم همون افسردگی قبلی!
ارسال شده توسط: آزاده در ساعت October 20, 2005 02:31 PM
روحش شاد!
ارسال شده توسط: درنگ های نابهنگام در ساعت October 20, 2005 01:38 PM
سلام. خسته نباشید. ببینم شما مایل هستید که با یه مجله که در ایران چاپ می شه و برای نوجوانان 14 تا 20 سال مطلب می نویسه همکاری کنید؟موضوعش هم می تونه نقد فرهنگ و جامعه ایران باشه. البته مطالبتون رو می تونید از طریق اینترنت برای ما ارسال کنید.
ارسال شده توسط: khademi در ساعت October 20, 2005 12:18 PM
تبريك! موفق باشين. (;
ارسال شده توسط: Alaleh در ساعت October 20, 2005 12:09 PM
باورم نمی شه که به اين طرح رضايت دادی!
عالی شده. مبارکه.
ارسال شده توسط: Parastoo در ساعت October 20, 2005 11:41 AM
تبریک !
ارسال شده توسط: golnaz در ساعت October 20, 2005 11:23 AM
شرمنده كردين خانوم وظيفهمون بود.
ارسال شده توسط: mehdi در ساعت October 20, 2005 10:45 AM
خانم ناصري وبلاگ جديدتون را به شما تبريك مي گم خيلي خوشگل و زيبا شده است
ارسال شده توسط: ehsanghalamchi در ساعت October 20, 2005 10:23 AM
خونه جديد مبارك. هم اسمش خيلي قشنگه و هم خودش
ارسال شده توسط: صورتک در ساعت October 20, 2005 10:13 AM
خداییش اینجا خوشگلتر از خونه قبلیته.اسمش هم راحتتره و مثل قبلی اندازه یه کامیون نیست.خلاصه که مبارک باشه
ارسال شده توسط: بی تا در ساعت October 20, 2005 09:21 AM
مبارک ها باشد...
ارسال شده توسط: بهروز در ساعت October 20, 2005 07:20 AM
آقای سیبستان بسیار عزیز
من معنی متن زنانه و وبلاگی واقعی را نفهمیدم! مگه وبلاگ هم زنانه مردانه دارد؟
ارسال شده توسط: SarBeHava در ساعت October 20, 2005 06:01 AM
che taraahi-e ghashangi!
mobaarak bashad manzel-e no
ارسال شده توسط: SarbeHava در ساعت October 20, 2005 05:57 AM
مدتها بود که يک متن بامزه و ظريف و زنانه و در عين حال واقعا وبلاگی از خانم های وبلاگ نويس نخوانده بودم! حالا جبران شد. عنوان جديد هم مناسب تر است با وضعيت جديد!
ارسال شده توسط: سيبستان در ساعت October 20, 2005 05:23 AM
مبارکه! خیلی دیزاینش unique شده!
ارسال شده توسط: سینا در ساعت October 20, 2005 04:43 AM
به نام خداوندگار ماه و مهر
معصومه عزیز سلام:
مبارک باشد آشیان تازه.تبریکات مرا با سبدی پر از نرگس و رز پذیرا باش.امیدوارم دلتنگی های زنانه اینجا به طربی شگرف مبدل شود.با آرزوی مانایی و بالندگی کافه ناصری.
مهرت پایدار.
ارسال شده توسط: مانامهر در ساعت October 20, 2005 04:07 AM
wow
man cafe naseri 40 cheragh ro kheyli doost dashtam
movafagh bashi
ارسال شده توسط: Asiyeh در ساعت October 20, 2005 03:19 AM