روز چندم

November 7, 2010 02:42 AM


ساعت دو و چهل و چهار دقیقه بامداد
 با کبریت خیس عباس صفاری فال گرفتم:

شاید دنیا تویی و من

masoome naseri | 02:42 AM | Comment(s)(0)

آیفون دو

April 22, 2010 07:19 AM


آيفون يک تلفن ساده نيست
جاده‌ای است كه ما در آن می‌رانيم تا به آن ديگری برسيم
چراغ را خاموش می‌كنم، ايفون را روشن
و در جاده‌های شبانه لای ملافه های روشن كلمات، با تو عشقبازی مي‌كنم
.............

آیفون یک
در همین باره: گوگل آرزوهای عاشقانه شما را برآورده می‌کند

masoome naseri | 07:19 AM | Comment(s)(1)

من هنوز چیزی نگفتم

November 17, 2009 01:18 PM


به احمدرضا احمدی ای میل زدم 
گفتم آقای شاعر! لطفا شعری بگو برای ساعتهای پریشانی همیشه من ساعت سه بامداد 
جواب داد: شاعر، ساعت ندارد
بی خیال تاریکی و روشنی پشت پنجره شو
شعر خودت را بگو

اذیت می کنی
اذیت می کنی
عشق
عشق
این کلمه ها را از ای میل تو می دزدم تا این دقیقه ام را جایی به ثبت برسانم
ببخشید
شاعر بی حوصله ای هستم که کلمه هایش پیش تو بی رنگ می شوند
:شعرهای احمدرضا احمدی را برایت می دزدم
"حقیقت دارد تو را دوست دارم"

masoome naseri | 01:18 PM | Comment(s)(3)

بیدار شو

October 27, 2009 01:50 PM


وقتی تو خوابی، جهان جای به درد نخوری است مثل ایوان بزرگ خانه مان که به سمت یک جنگل زیر صفر درجه نشسته است...




IMG_0812.jpg

masoome naseri | 01:50 PM | Comment(s)(6)

برای قطاری که به خانه تو میرسد و هیچ وقت نمی‌ایستد

August 24, 2009 11:01 PM

زن کوله پشتی‌اش را برداشت
چمباتمه زد روی نقشه گوگل
کد پستی تو را جستجو کرد
یازده بیست و چهار
قطار پیاده‌اش کرد درست روبروی خانه تو
جایی که درخت‌ها کارشان به جنگل می‌کشد
زن نشست روی نیمکتی که از آن حوالی رد می‌شد
و زل زد به زنی که روی ایوان چای می نوشید
قطار رفت تا مسافرهای دیگر را به خانه‌هایشان برساند
زن کوله پشتی‌اش را برداشت و در تاریکی چشم‌های تو گم شد
این آخر قصه نیست
چشم‌های تو آخر ندارد

masoome naseri | 11:01 PM | Comment(s)(1)

پارازیت

June 20, 2009 10:56 AM



الو ...الو... سلام  
سلام تو قطع و وصل می شود عشقم
صدای اقیانوس در تلفن می پیچد
نترس هق هق تو در صدای اقیانوس و پارازیت گم می شود
من چیزی نمی شنوم
 
الو  بله اینجا هوا خوب و گرم است
پیشتر می رفتیم زیر سایه ای خلوت می کردیم 
اما حالا فصل آفتاب نشینی است

الو اینجا هوا خوب است
خیابان هایی که به سمت خانه می روند خلوت اند
بزرگراه هایی که مرا به جهان وصل می کنند بسته اند

الو ...الو... صدا نمی رسد
خبر نمی رسد
عشق! قطع کن 
بعدها می نشینیم و این روزها را مفصل گریه می کنیم

الو اینجا آخر خرداد است 
بهار دارد ته می کشد
الو آنتن ندارم
بله هوا خوب است 
۴۰ درجه زیر صفر
آخر خرداد ۱۳۸۸

masoome naseri | 10:56 AM | Comment(s)(3)

آیه دوازدهم از کتاب هیچکس

April 12, 2009 01:27 PM


در آغاز گنجشک بود/ باقی پرنده ها دور دانه و دام بال بال می زدند/ گنجشکها اما در حوض خانه ما شنا می کردند/ به خرماهای تازه رسیده نوک می زدند/ تیروکمان ها، قفس ها، دام ها اختراع شده بودند/ گنجشک ها اما از آن دور خرماها را نوک می زدند و به ریش ما می خندیدند/ باقی پرنده ها فقط پرنده بودند/ در آغاز اما فقط گنجشک بود که شوخی کرد و آب پاشید روی روزهای تب دار

masoome naseri | 01:27 PM | Comment(s)(4)

در فوتوشاپ با تو عشق را بازی می کنم

January 29, 2009 06:54 PM


در من خلوت کن 
با یک کامپیوتر دستی کوچک 
و صدای لارا فابین را چنان بالا ببر که سقف دلم بلرزد
و روی دیوارههای دلم یک گنجشک و یک آیپاد نقاشی کن

در من خلوت کن
و نه ماه دیگر به دنیا بیا
با لبانی به رنگ دویست و چهار، صفر، صفر  و چشمهایی به طعم قهوه صبحگاه

در من خلوت کن
تا من چنان
که گویا یک کوه را تا قله دویده باشم
در تو خلوت کنم
 


masoome naseri | 06:54 PM

من این شعر را سانسور کرده‌ام

January 22, 2009 07:37 PM

من این شعر را سانسور کرده‌ام
شعری که تو در آن برقصی که قابل انتشار نیست
اما محض اطلاع
بند اولش درباره آن سفرمان با قطار جنوب بود
نوشته‌ بودم که چطور شد من پرهیز شرعی‌ام را شکستم
نوشته بودم تو کی عقلت را از پنجره قطار پرت کردی،
در بیابانی که فرصت نکردیم اسمش را به خاطر بسپاریم

من این شعر را سانسور کرده‌ام
شعری که من و تو در آسانسورش تنها بمانیم که قابل انتشار نیست

بیا پشت ردیف این کلمه‌ها به نفس نفس بیفتیم از سکوت
و بگذاریم "نظام اخلاقی حاکم بر جامعه" از این شعرخالی از بوسه و نوازش کیف کند
و پشت دیوار کلمه‌ها بپوسد

من این شعر را سانسور کرده‌ام
اما تو می‌دانی در کدام بند من تو را...
در کدام ردیف تو مرا را ...

...............................................
"نظام اخلاقی حاکم بر جامعه" را از کافه پیانو برداشتم 

masoome naseri | 07:37 PM

آیفون

December 22, 2008 11:12 PM

عزیز شماره چهارصدو بیست، هفتاد و هشت، پنجاه و پنج من!
یک دقیقه روی خط من بیا
تا بدون تشریفات چای و قهوه و و سکوت برایت بنویسم
آیفون، تکنولوژی تازه‌ای است که کمک می‌کند
دقیقه به دقیقه
در خیابان‌های آمستردام یا در آسمان‌خراش‌های نیویورک
روی کشتی‌های بندر هامبورگ یا در کافه‌های افسرده کننده پاریس
به صندوق نامه‌هایم سر بزنم
و مثل هفتصد و پنجاه و شش، هفت، هشت روز گذشته
مطمئن شوم که هیچ  نامه تازه‌ای از تو ندارم

آیفون، تکنولوژی تازه‌ای است که هر دقیقه 
می‌تواند بگوید من کجای جهانم
در کدام خیابان

         کدام کوچه
یا در کدام بن بست

اما تکنولوژی بیهوده‌ای که نمی‌گوید تو کجایی


masoome naseri | 11:12 PM | Comment(s)(3)

تو کی چمدان می‌بندی؟

December 16, 2008 02:41 AM


بهترین شعرهایم را در راه، در قطار نوشته‌ام
بهترین شعرهایم را رو به بال‌های هواپیما،
در سالن انتظار فرودگاه‌ها نوشته‌ام
بهترین شعرهایی که تو از من خواندی یا نخواندی
متولد جاده‌های بی‌پایان جهان‌اند
سر پیچ‌ها، دره‌ها، چای‌خانه‌های بین راهی

پروازها، قطارها، قرارهایم را از دست می‌دهم
می‌نشینم در کافه‌هایی که مشتری‌هایش همه مسافرند
دو تا چای سفارش می‌دهم

تو کی چمدان می‌بندی؟

masoome naseri | 02:41 AM

به هیچ کس چیزی نگو

July 7, 2008 11:35 AM


تو را از دست کلمات دزدیده‌ام
چشم‌هایت را ساعت‌ها تماشا کرده‌ام
موهایت را به هم ریخته‌ام
یک وعده با تو، همه رازهای سر به مهرم را نوشیده‌ام
یک وعده با تو، همه رازهایم را بالا آورده‌ام

روی آن کاناپه نارنجی یک شب با تو بیدار مانده‌ام
روی آن نیمکت قهوه‌ای
انگشت‌هایت لابلای موهایم رفت
در آن کافه کوچک
انگشت کشیدی روی رگ‌های آبی دستم
رو به آن رودخانه
کلماتی گفتم که به هیچ کس نگفته بودم
پشت آن میزهای زخمی
خط خطی‌های دستم را خواندی

درباره آن کاناپه نارنجی
آن کوچه باریک
آن بیدار ماندن شبانه
آن رودخانه تاریک
به هیچ کس چیزی نگو

به هیچ‌کس نگو که من شاعری را از سر گرفته‌ام
هزار سال دیگر
علم پیشرفت می‌کند
و باستان‌شناس‌ها
استخوان‌های یک زن عاشق را تشخیص می‌دهند


masoome naseri | 11:35 AM | Comment(s)(11)

اصل قضیه این كه می‌خواهم تو باشی

May 5, 2008 07:04 PM


دیدن ندارد آسمان پركلاغی
 
وقتی تو هم از من نمی‌گیری سراغی
گشتن ندارد این خیابان‌های مسموم 
لختی بخوان آوازهای کوچه باغی

حالم گرفته از خبرهای پر از خون
لعنت به این خط و خبر لعنت به لعنت
سر می‌گذارم در سکوت سرد دربند 
پای پیاده می‌روم تا پارك ملت

حالم گرفته از نبود دست‌هایت 
در دست من، كه سردم و سخت و كلافه
وقتی تو ننشینی میان دود سیگار 
لعنت به کافه، هر چه کافه، هر چه کافه

ول كن سیاست را، بیا اینجا بهار است 
باران گرفته روی چتری كه ندارم
تا بیستم آوریل خیلی مانده خانم؟  
هی روز و شب را روز و شب را می‌شمارم

بی‌فایده شب می‌شود روز و شب من 
مدراتوكانتابیله‌ام پایان ندارد
خط می‌كشم روز و شبم را روی دیوار  
چشمم به این تقویم‌ها ایمان ندارد

اصل قضیه این كه می‌خواهم تو باشی 
وقتی نباشی مزه گیلاس تلخ است
بودن میان این همه آدم قراضه 
این مردم تاریك بی‌احساس تلخ است

یك فیلم تازه، یك كتاب تازه رو كن 
بگذار دولچه پونته در رویا بخواند
بنشین كنار پنجره رو به تماشا 
بگذار دولچه پونته از دریا بخواند

---------
پ.ن. یادم رفت بنویسم که دلم می خواست این را بهمن بخواند. یکی از دلایل اینجا نوشتنش این بود.فکر می کنم از چند خط آن خوشش بیاید.


masoome naseri | 07:04 PM | Comment(s)(5)

تقدیم به جاده چالوس

April 5, 2008 11:20 PM


جهان جاده‌های پیچ در پیچ، فراوان دارد
بزرگراه‌هایی که از حاشیه آن، گل‌های زرد و بنفش می‌گذرند
مسافرها لابلای موسیقی صدای یک زن، جاده‌ها را خواب می‌بینند

راننده‌ها موج رادیوهایشان را می‌چرخانند
روی فرمان ضرب می‌گیرند
و راننده پشت سری را توی آینه دید می‌زنند

مسافرها تابلوها را می‌شمرند
فاصله‌ها را حدس می‌زنند؛
تا او چند کیلومتر دیگر مانده؟

 جهان، جاده‌های پیچ در پیچ، فراوان دارد
تو در پیچ هشتصد و هشتاد و هشتم جاده چالوس گم شدی
من در پیچ تن تو


masoome naseri | 11:20 PM | Comment(s)(7)

زدم به جاده با یه کوله‌پشتی

December 7, 2007 06:36 PM


این را می‌نویسم اینجا و بعد که کمی بهتر شدم درباره‌اش می‌نویسم و درباره این‌که چرا گذاشتمش شاید، شاید هم ننویسم.

زدم به جاده با یه کوله‌پشتی
ته کدوم جاده تو چش به راهی؟
آخر و عاقبت نداره چشمات
لعنت به من لعنت به خاطرخواهی

اول فصل بد ناامیدی
زدم به جاده با یه کوله‌پشتی
رفتن من یه اتفاق ساده‌اس
رفتن بچه‌های کوچه‌پشتی

نشئه قهوه نگاه تلخت
پای منو به این ترانه واکرد
زدم به جاده با یه کوله‌پشتی
جنون جاده منو سر به را کرد 

به آخر ترانه‌مون رسیدیم
مهم تویی که ته سرنوشتی
به خاطر وسوسهنگاهت
زدم به جاده با یه کوله‌پشتی


masoome naseri | 06:36 PM | Comment(s)(14)

سکوت

December 2, 2007 12:00 AM


تالمات عشقی‌ام را آورده‌ام آتن
اما افلاطون جوابم کرده
آقای افلاطون! اگر وجود بما هو موجود عاشق شود
چاره بهتری از مز مزه مرگ به سبک سقراط سراغ نداری؟
سکوت می‌کند افلاطون
سکوت می‌کند ارسطو
از اتاق بیرون می‌زند سقراط
با اولین پرواز برمی‌گردم
شاید در ردلایت دیستریکت پاسخ بهتری پیدا کنم

 

masoome naseri | 12:00 AM | Comment(s)(7)

ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد

September 28, 2007 10:52 PM


تلفن کنترل بود
من شماره‌ تو را می‌گرفتم
آنها گوشی را برمی‌داشتند
 باید از شاعرانگی‌ام استفاده می‌کردم
حرفهای عاشقانه می‌زدم
بی آن‌که حرف عاشقانه زده باشم
-سلام
-سلام
-تو کجایی؟
- همین دور و بر

عشق آدم را بی پروا می‌کند
عشق زبان آدم را بی‌پروا می‌کند
و جمله‌های رسوا کننده از زبانم سر می‌خوردند
-کاش اینجا بودی
-من اونجام
-کاش در دسترسم بودی
-دست چیه؟ دل مهمه!

آنها از شنیدن داستان عشقی ما لذت می‌بردند
و از قطور شدن پرونده ما لذت می‌بردند
و از سکوت‌های بین کلمات ما لذت می‌بردند

تلفن کنترل بود
و ما می‌دانستیم

حالا آنجا پرونده قطوری هست از داستان عاشقانه ما
از گفتگوهای تلفنی بی‌پروا
از سکوت‌های پر از شاید و اما

شاید یک روز به جرم حرفهای غیر عاشقانه بازداشتم کنند
و پرونده رسوایی عاشقانه‌ام را بگذارند روی میز
من هیچ چیز را انکار نمی‌کنم
نه دلتنگی‌های تو را
نه نفس‌ زدن‌های خودم را
فقط می‌گویم ببخشید آقای قاضی!
ممکن است یک نسخه از این داستان عاشقانه
که لای این پوشه‌های خاکستری گیر کرده به خودم بدهید؟
این زندگی من است
روایت مستند سال‌هایی که بی‌پروا حرفهای عاشقانه زدم
و تلفن کنترل بود


masoome naseri | 10:52 PM | Comment(s)(12)

از عشق تو متشکرم!

September 28, 2007 03:51 AM


نزار قبانی شعری دارد که این‌طور شروع می‌شود:

شكرا لحبك.. 
فهو معجزتی الأخیره
بعدما ولى زمان المعجزات
شكرا لحبك 
فهو علمنی القراءة، والكتابه، 
وهو زودنی بأروع مفرداتی.. 

و این‌طوری تمام می‌شود:

شكرا لكل دقیقه.. 
سمحت بها عیناك فی العمر البخیل 
شكرا لساعات التهور، والتحدی،
واقتطاف المستحیل.. 
شكرا على سنوات حبك كلها.. 
بخریفها، وشتائها 
وبغیمها، وبصحوها،
وتناقضات سمائها.. 
شكرا على زمن البكاء ، و مواسم السهر الطوی 
شكرا على الحزن الجمیل .. 
شكرا على الحزن الجمیل .. 

 همین!


masoome naseri | 03:51 AM | Comment(s)(5)

کلاغ و گیسو

September 10, 2007 12:47 PM


 

یه کلاغ نشسته اونجا روی دوش خسته توت
یه کلاغ به رنگ چشمات یه کلاغ به رنگ گیسوت
می‌نویسمش رو کاغذ تا بدونی توی باغم
توی این همه پرنده من هواخواه کلاغم...

.................... 

 این روزها هی خودم را لای خط و خطوط فراموش شده بازیافت می‌کنم. این چهار خط دیروز زیر دوش یادم آمد اما مال الان نیست، مال سال‌ها پیش است. اصلش را برای کسانی خوانده‌ام و احتمالاً برای کسی یا کسانی یادداشت کرده‌ام. اگر دوستی، رفیقی اصلش را دارد یک نسخه‌اش را به خودم بدهد ببینم آخر شعر چه بلایی سر کلاغ آمده است.

 

 

masoome naseri | 12:47 PM | Comment(s)(9)

من- زن

August 13, 2007 08:42 PM


حرف زن دو تاست
یکی در سر و یکی در دل
من،
زبانم چموش
مثل اسب‌های تاتار
دلم، رام و آرام
مثل بچه‌ گربه‌های ایرانی

 

masoome naseri | 08:42 PM | Comment(s)(7)

حس و حال من

July 14, 2007 07:26 AM


از تو که حرف می‌زنم
همه فعل‌هایم ماضی‌اند
حتی ماضی بعید
ماضی خیلی خیلی بعید
کمی نزدیک‌تر بنشین
دلم برای یک حال ساده تنگ شده است

masoome naseri | 07:26 AM | Comment(s)(18)

این طبیعی نیست

June 27, 2007 02:50 PM


می‌پذیرم که نباشی
می‌پذیرم که در سکوت
به همه ‌جای جهان زل بزنم
جز به قهوه‌ تلخ ته فنجانت
چشمانت

 می‌پذیرم دستم در دستانت
می‌پذیرم که دستم در دسترس تو نباشد
می‌پذیرم دستت در دست کسی

 می‌پذیرم سکوت زل زده جهان را
وقتی من در سکوت به هیاهوی جهان زل زده‌ام
اما به من نگو طبیعی است
که چشمانت،
دستانت،
در حوالی بوسه‌های من نباشند

 به من نگو همه اینها طبیعی است
من هزار و چند صد سال است به تو ایمان آورده‌ام
بگو خدا هم گاهی شوخی می‌کند


masoome naseri | 02:50 PM | Comment(s)(13)

این حال منه بی تو

June 1, 2007 01:32 AM

از خوشبختی چه کم دارم
وقتی که صبح
پرند‌ه‌ای با نامی غریبه
در دستگاه ماهور
در گوش درخت کنار پنجره‌‌ام
آوازی با لحن شجریان می‌خواند

از خوشبختی چه کم دارم
وقتی مرغ‌های دریایی دیوانه
سر میز صبحانه‌ام می‌نشینند
و نان و پنیرم را با مرغابی‌های همسایه قسمت می‌کنم؟

از خوشبختی چه کم دارم
وقتی از خانه بیرون می‌زنم
درخت‌های اروپای شمالی
زیر پایم فرش ایرانی پهن می‌کنند


از خوشبختی چه کم دارم
وقتی پشت میزم می‌نشینم
چراغ تو سبز است
همین
چراغ تو سبز است

masoome naseri | 01:32 AM | Comment(s)(13)

هی گری کوپر بخواب!

May 22, 2007 12:31 AM


خداحافظ گری‌کوپر کتاب بالینی من است. دوستش دارم. بشدت دوستش دارم. هر چند وقت یک‌بار می‌خوانمش این شعر هم لذت دوباره و چندباره خواندن آن کتاب است. اگر کسی دوستدار آن کتاب است این چند خط نوش جانش.

نقشه کشیدم دو کوله پشتی تنها
یک اتوبوس شبانه، یک قطار به هرجا
وسوسه این بود: بی نهایت رویا     
تا ته دنیا درست تا ته دنیا

روی همان جاده‌های سرد مجازی
نقشه کشیدم دو کوله پشتی تنها
خوابیدن در هزار بندر موهوم
بیداری در اتاق رو به تماشا

امشب را بهتر است راندن در برف
امشب را بهتر است چادر و جنگل
نقشه کشیدم دو کوله پشتی تنها
خط خطی جاده ماند از اول

در ماداگاسکار جاده خورد به دیوار
دیوار و دره و مسافر و سرما
هی گری کوپر! بخواب قصه همین بود
نقشه کشیدم دو کوله پشتی تنها

masoome naseri | 12:31 AM | Comment(s)(9)

دوباره این شعر را گم نکن دوباره

May 11, 2007 01:01 AM


دوباره کسی حرف عاشقانه‌ای می‌زند که به باران ربط دارد
دوباره من چیزی درباره پرنده‌ها و کتاب‌ها می‌نویسم
دوباره به عبور آدم‌ها بی‌اعتنا می‌شوم
دوباره

دوباره به فکر دست‌چین کردن واژه‌ها می‌افتم
برای نوشتن یک ای‌میل ساده به کسی که شاید امروز نمی‌شناسمش
دوباره تایپ می‌کنم، خط می‌زنم
تردید می‌کنم
دوباره

دوباره به تلفن‌ها جواب نمی‌دهم
به هر کس بخواهد بداند من کجا و چرا در سکوت خبری به‌سر می‌برم
جواب سربالا می‌دهم  
الو من دربند نیستم
الو
دوباره


admin | 01:01 AM | Comment(s)(3)

That's life

November 5, 2006 01:18 AM


برایم نامه‌های طولانی بنویس
بنویس  شیر آب هنوز چکه می‌کند یا نه؟
بنویس فنجان لب‌پر شده را دور انداختی
بنویس فیلم سیریانا را دیدی
سطل آشغال آبی خریدی
بنویس از پنجره که به بیرون نگاه می‌کنی
هنوز خط‌های عابر پیاده سرجایشان هستند

برایم نامه‌های طولانی بنویس
بنویس درختی را که شاخه‌هایش در باد شکسته بود
شبانه بریدند
بنویس همسایه بداخلاقت ‌ برایت یک سبد  نارنگی آورده است
بنویس سر کوچه‌تان یک مغازه میوه‌فروشی باز شده
که می‌گذ‌ارد میوه‌ها را سوا کنی
بنویس  مجسمه ارسطو از روی تلویزیون افتاد و شکست

برایم نامه‌های طولانی بنویس
بنویس که حالا نامه را از توی پارک کنار خانه ادامه می‌دهی
نشان به آن نشان که رنگ خودکارت قرمزتر شده
بنویس  جوراب‌های نارنجی‌ات را پشت یخچال پیدا کردی
بنویس یک کلاغ زل زده به تو، انگار تو را جایی دیده

برایم نامه‌های طولانی بنویس
بنویس باطری ساعت ته کشیده
و  ساعت روی دوازده و بیست دقیقه خشکش زده
بنویس خیارشورهایی که با هم خریدیم تمام شدند
بنویس یک لاک سربی خریدی شبیه همان که قبلا داشتی
بنویس پالتو قهوه‌ایم را فراموش کرده‌ای از خشکشویی بگیری

برایم نامه‌های طولانی بنویس
بنویس دقت کرده‌ای این آهنگ تازه ابی چقدرمزخرف است؟
بنویس الان یک نفر از اینجا رد شد
که شبیه بچگی‌های تو بود

برایم نامه‌های طولانی بنویس
و آخرش مثل همیشه سمت راست امضا چیزی بنویس
شبیه این مثلاً که:
Time passes, I meet you
And my heart is afraid
You told me
That's life
به همین بیهودگی

masoome naseri | 01:18 AM | Comment(s)(3)

می‌فروشمش

October 31, 2006 08:20 PM

آقای دکتر
من قلبم را پرت کرده ام
زیر پای ماشین‌هایی که از بزرگراه می‌گذرند
یک تاکسی خالی
درست روی دریچه قلبم ترمز کرده
یک قلب دست دوم برایم سراغ داری؟

آقای دکتر
من چشمهایم را پاشیده‌ام توی رودخانه‌ای
که پر از لنگه کفش و بطری نوشابه است
اینک میوه‌های گندیده هم با آب می‌رسند
یک جفت چشم دست دوم برایم سراغ داری؟

آقای دکتر
من دست‌هایم را گره زده‌ام
به میله‌های یک اتوبوس
حالا مسیر اتوبوس را فراموش کرده‌ام
دست‌های دست دوم، برایم سراغ داری؟

آقای دکتر
شعرم همین‌جا تمام شد
می‌خواهم روحم را پیش از این‌که پشت چراغ قرمز مسموم شود
پیش از این‌که توی جوب بیفتد
با یک کتاب شعر، چند قطره باران و یک لیوان شربت نعناع معامله کنم
یک مشتری خوب برای یک روح دست دوم سراغ داری؟

masoome naseri | 08:20 PM | Comment(s)(6)

مثلا ...

July 7, 2006 10:29 PM

مثلا قطار مثلا سفر
مثلا مسافر دربدر
مثلا قرار مثلا اتاق
 مثلا یه بوسه بی‌خبر

مثلا رسیدن یک انار
مثلا قطار مثلا سفر
مثلا ترانه بی‌دلیل
مثلا تولد یک نفر

مثلا همین مثلا اوین
مثلا هوای به این بدی
مثلا قطار مثلا سفر
مثلا تو که رفتنو بلدی

با اینا یه شعر تازه می‌گم
تو منو به سمت واژه ببر
بگو کوله‌پشتی من کجاست
مثلا قطار مثلا سفر

masoome naseri | 10:29 PM

ترانه چلچراغ

January 21, 2006 04:52 PM


دو سال پیش بعضی  ها گیر دادند برای چلچراغ یك ترانه بگو. اولین چله چلچراغ هم بود گمانم. در ضمن خرده فرمایش هم كردند كه سركلیشه های چلچراغ مثل روزی روزگاری ایران و سرگیجه و بچه های كوچه پشتی و .... حتما توی ترانه باشند. نتیجه شد یك ترانه رسماً پریشان!! كه  به دوستی می گفتم مثل مرغ سحر روایت های مختلفی از این ترانه هست!!! یكی از آخرین هایش را امید عراقی خوانده است كه اگر دلتان خواست می توانید شاهكار من ترانه چلچراغ را از اینجا بگیرید و بشنوید. باور كنید این تنها ترانه بی قاعده ای است كه در عمرم گفته ام. درست به بی قاعدگی چلچراغ!

masoome naseri | 04:52 PM | Comment(s)(7)

اراجیف پاییزه

November 16, 2005 03:37 PM

نه این می‌خندیم كه فیلم‌های بو كردن و می‌شویم و ترانه ما می‌ریم سرگیجه پیشتر و عطر پیشتر نیست. خب اینجا حتی اگر كه می‌ریزی پرنده خطرناك پنهانش از بس رسیدن به است برای آدم‌هایی كه سكوت‌ها خط‌ قرمز تا مرزهای بیچاره تن‌شان مدید موزون است.
اینجا كه ما هیچكس‎ coldpla شعر ما درخت‌های می‌ایستم روح را نمی‌بیند خیابان می‌روم چون  چنین  تمرین نكرده‌اند. آن‌ كلماتی كه دنبالش تو می‌دانی را پس بگذار می‌دوانند! منظورت پوستر نیست. لذت سوپرانو اخوان چشیدن است كه بزرگتری كرده باشد. آدم‌های قفسه این روزگار اراجیف زنی عاشقانه ندارند. در بی‌كرانه مدت‌های كس دیگری نمی‌توانند. به محض این‌كه ولش نوشته‌ام  و برای دیگری. از این عشق‌ها كه در همه خیابان‌های چای شعر ریخته‌است. از جردن تا روح جوادیه.
من اما می‌ایستم روبه‌روی كتاب‌های  و تو را انتخاب می‌كنی. من  روبه‌روی پر از و برای دیدن تو را انتخاب می‌كنی.تو می‌ایستی روبه‌روی كه صدایش را انداخته در لابه‌لای شكلاتی پارك و من می‌شنوم. تو قدم می‌گذاری توی و من پر نمی‌زند می‌شنوم بوق می‌کنند.تو می‌زنی هماغوشی و من ا بوی خوش تو به زیادت طلبد.تو تهران و من قهوه تخیل هگذر می‌نوشم.این شاعر  است نمی‌گوید؟ به جهنم! به چه درد می‌خورد زندگی کنند وقتی توی نویسنده‌های چشم‌ها اینجا مرا صحنه‌هایی هم می‌شنوی؟ اینهایی كه  ننویسم جهان بقیه عشق‌شان مدراتوكانتبیله ما ایستاده‌ایم خارجی آن دویست موتورهای هرچی و نمی‌دانم چند نفر بگیرند از این كلمات می‌زنند درهم مثل اسب و بگویند هی‌ از این معشوق سی‌دی فروشی درهم برگ خشك پاییزی جستجوی چه بود؟ آن‌وقت دیوار، خیس و می‌لرزیم.این نوشته مثل  عشق جادویی با باران ابتذال سیب بند می‌آید آدمی كه عشقش بند نمی‌آید.
 

masoome naseri | 03:37 PM | Comment(s)(5)

كمی شعر

November 10, 2005 07:56 PM


خدا نمی‌دانست؟
كه آن دو ساقه ریواس...

*

كدام فصل
كدام برگ
كجای صفحه چندم؟
نیست
  نیست
     نیست
حتی یك ورق
برای حكم شرعی عشق
آه ای رساله‌های قطور!

*
خدا كه می‌دانست
كه آن دو ساقه ریواس...

با این‌كه سال‌هاست نشستن در جلساتی را كه به‌خاطر شعر تشكیل می‌شود بی‌خیال شده‌ام اما یكی دو روز پیش به خاطر رفاقت به جلسه نقد و بررسی اولین كتاب شعر یكی از رفقا رفتم.

راضیه بهرامی با این‌كه خیلی غزلی است كتاب كوچكی  به اسم نقل‌های كوچك رنگی منتشر كرده كه شامل تعدادی از شعرهای سفیدش است.این شعرها آن‌قدر كه شعرهای سفید می‌توانند زیبا باشند زیبا هستند یعنی خیلی زیبا!

چه با روسری
چه بی‌روسری
دستی كه گیسوان تو را شهرزاد!
از كرت‌های چای به فنجان كشید
و پای مرا
از ارتفاعات «چه خواهد شد؟»
به سرداب‌های «چه فرقی می‌كند؟»
همان دستی است كه یك روز
تمام پنجره‌ها را بست
و هزار و یك حكایت نگفته دیگر
از همین دست.


masoome naseri | 07:56 PM | Comment(s)(2)