توی کامنت‌دونی یکی از دوستان وبلاگ‌‌نویس دیدم که  یک وبلاگ‌نویس دیگر آمده کامنت گذاشته : من یک ماهه شما را لینک داده ام اما شما ....؟؟!!!
فکر کردم امروز فرداست که برای لینک گرفتن شر خر بفرستند سراغ آدم!

در یک هوای بارانی اروپایی، پیدا کردن خارک، محصول فصل خرماپزان خوزستان  که بعضی آدم‌های بدسلیقه به خرمای کال می‌شناسندش به اندازه کافی نشاط‌آور است چه برسد به خوردنش!

دیروز تولد فبدل کاستروی بزرگ بود. سیاستمدار محبوب پر حرف کله‌خراب!

توی سایت رکوردهای گینس اسم او به عنوان یک رکورد‌زن ثبت شده. او یک‌بار چهار ساعت و بیست و نه دقیقه یکریز حرف زده و رکوردار طولانی‌ترین زمان سخنرانی است. این که دم او گرم یا دم آنهایی که نشسته‌‌اند پای این سخنرانی نمی‌دانم ولی بازگشت دوباره او به زندگی یکی از خبرهای خوب این روزها بود و یک ضد‌حال اساسی برای امپریالیسم جهانی و در راس آن جورج بوش ملنگ!

نوشته‌ام در مورد خبر متوقف شدن حکم سنگسار اشرف کلهری پرید و این موقع شب البته حسش نیست که دوباره بنویسمش.فقط نوشته بودم چقدر از به نتیجه رسیدن این حرکت‌ها دسته‌جمعی حقوق بشری خوشحال می‌شوم. از این که می‌شود با پیگیری و اگر دلتان خواست اسمش را بگذارید سماجت، بازگشت یک آدم را به زندگی جشن بگیریم.این اتفاق برای رنگ زدن امروزم کافی بود. می‌دانم که شادی صدر برای رسیدن به این لحظه خیلی تلاش کرد و می‌‌دانم که می‌داند این راه خیلی طولانی و البته که خطرناک است.

حال ادیتور وبلاگم خراب است. مسئولش هم توی بیمارستان بستری است. اگر کمتر می‌نویسم یک دلیلش هم این است ولی خب کلی دلیل دیگر هم دارد. هزار و شونصد تا اتفاق در روزهایی که نمی‌نویسم افتاده ولی من درباره‌شان ننوشته‌ام با این که کلمه‌ها توی انگشت‌هایم گیر کرده بودند.

سکوت هم خوب چیزی است ولی من آدم پر حرفی هستم.برای همین سکوت کردن برایم سخت است  این پست را نوشتم که دست و دل خودم روان بشود و از این به بعد کمی بیشتر بنویسم در مورد همه چیزهایی که فکر می‌کنم اگر درباره‌شان ننویسم حناق می‌گیرم.

 معلوم است این چند خط را فقط نوشتم که پینگ بشوم.

*

تردید نکنید کلیک کنید!

رادیو زمانه یا شاید رادیو بلاگ زمانه یا آن‌طور که بعضی‌ها می‌گویند رادیو اینترنتی زمانه چند دقیقه است که کارش را شروع کرده و با کلیک روی این لینک می‌توانید پخش آزمایشی‌اش را بشنوید.
در آنونس‌های این رادیو جمله‌ای که تکرار می‌شود این است که: رادیو زمانه رادیویی است برای شنیدن صداهای تازه، صداهایی که کمتر شنیده می‌شوند. با سرود ای ایران شروع شد و با موسیقی زیرزمینی ایرانی ادامه پیدا می‌کند.
خب معلوم است که برای پیش بینی آینده این رادیو خیلی زود است ولی حداقل می‌شود امیدوار بود به عنوان یک اتفاق وبلاگی- اینترنتی اتفاق خوشایندی برای جوان‌ها باشد که خیلیهایشان بلاگر هستند و شاید فردا یا پس فردا خودشان یک پای این رادیوی وبلاگی شدند.