اولین گوشی تلفن من یک سامسونگ بود که خیلی زود تبدیل شد به یک نوکیا که الان در فهرست نوکیای کلاسیک دستهبندی میشود و دیگر در موزه این شرکت قابل دسترسی است.
این گوشی بیچاره غیر از این که شصت بار زمین خورد و بلند شد خودش را تکاند و دوباره کار کرد یک حسن دیگر هم داشت و آن،اینکه رادیو داشت که من خیلی از این ویژگیاش حال میکردم.
بعدها که جهان پیشرفت کرد آیپاد و آیفون دار شدم و خب آنجا هم موسیقیهایی را آدم انبار میکند که دوست دارد و به ترتیب گوش میدهد. البته آیفون هم رادیو داشت ولی با رادیوی گاهی خبر گوش میدادم.
این روزها که آیفونم به ملکوت اعلی پیوسته و من به دوران نوکیا و کانالهای اتفاقی رادیو برگشتهام.
دیروز هوا خوب بود و آسمان ملایم بود و شب از لپ تاپ بیرون زدم و هدفون را که گذاشتم روی گوشم و چرخی توی کانالهای رادیویی زدم صدای یک موسیقی شرقی یک جا نگهم داشت و الهام المدفعی در رادیو بی.بی.سی سورپرایزم کرد. خیلی حال خوبی است که جسمات جایی باشد و جانت جای دیگری، اصطلاحا به آن میگویند «های شدن» و این حال خوبی بود.
ترسیدم که آهنگ تمام شود اما دیدم خوشبختانه گزارش مفصلی است از برگزاری کنسرت همراه با پخش کامل آهنگهای این خواننده عراقی که قبلا اینجا در موردش نوشته بودم. ظاهرا در رویال آلبرت هال لندن کنسرت داشته است و این یادداشت وبلاگی را هم در مورد همین کنسرتش پیدا کردم.
در میان خوانندههای عرب آقای الهام المدفعی در صدر نیست. یعنی به خودم هم اگر بگویند که چند تا خواننده نام ببر اسم او را در سه تای اول نمیگذارم اما شاید به خاطر چندین سال زندگی در فضای عرب زبان و بین مردمی که زندگیشان به این زبان بوده این قدر از ترانههایش لذت میبرم. آهنگهای او خیلی مردمی است. فقط فکرش را بکنید اسم یک آلبومش دشداشه است.
این مصاحبه قدیمی و گزارش کنسرت او در امان است که پنجاه و هشت دقیقه است و شنیدنی است.
یکی از آهنگهایی که در این گزار ش میخواند آهنگی است به اسم «الله علیک»، که شاید بشود معنیاش کرد، خدا از تو نگذرد.
الله عليك الله عليك
لتحيرني الله عليك
تحرمني من هذا الجمال
تحرمني حبك والدلال
قلبي حبيبي بين ايديك
الله عليك الله عليك