« هم، جور به | صفحه اصلی | صفر، پنجاه و یک، صد و دو »
عکس آدمهای دوست داشتنی
May 5, 2010 02:08 PM
یکی از مشکلات روزنامهنگار جماعت این است که وقتی بنده خدای اسم و رسم داری درگذشت، اینترنت را زیر و رو کند دنبال عکسی از عزیز تازه درگذشته.
نظرخواهی
عکس گذاشتن برای خبرها و گزارشها کار هر روزه جماعت روزنامهنگار است. یک جستجو در گوگل یا سایت خبرگزاریها یا آژانسهای عکس میکنی و عکس مناسب را پیدا میکنی و میچسبانی کنار مطلب و تمام. مساله اما به این سادگی نیست. همه درگذشتهها که آنقدر خوشبخت نیستند که مثل مرحوم کردان، عکاسها از همه افههای قشنگشان کلیک کلیک عکس گرفته باشند. بعضیها هم مثل علی محمد حقشناس اند که تا قبل مرگشان حتی یک صفحه ویکیپدیا هم در هفت آسمان اینترنت نداشتند.
همان روزی که علی محمد حقشناس درگذشته بود دنبال عکسی بودم از او که همان عکس عینکی کت زیتونی را دیدم و بعد در مراسم هم دیدم همان عکس را این طرف و آنطرف چسباندهاند.
به نظرم رسید این فقدان تصویر از آدمهای مهم حوزه فرهنگ و هنر بخشی مربوط به خلوتگزینی خودشان است و کم بودن خبرهای فرهنگ وکمی هم به خاطر بی توجهی ما رسانهایها به فرهنگ مملکت.
خب علیمحمد حقشناس کجا میتوانست پز بگیرد که عکاسها عکس بگیرند و نگه بدارند برای روز مبادای مرگش یا خبرهای آیندهاش؟ کی برای تجدید چاپ فرهنگ هزاره که این همه تعریفش را میکنند یا برای انتشارش، جشنی برگزار شد یا جمعی دور هم نشستند که عکاسی بیاید و از حقشناس عکس بگیرد؟
فکر کنم فراوانی عکس آدمها در یک حوزه میتواند نشانهای از میزان توجه ما به آن حوزه هم باشد. فرهنگ عجالتا آن ته ته است. جایی که به زور به چشم میآید.
