همین هفته بعد از سیزده بدر، هر جا که بودم برمی‌گشتم تهران. همین الان که
چشم‌هایم را ببندم رنگ سبز یواش برگ‌ درخت‌های خیابان سهروردی را می‌بینم.
اواخر اسفند که تهران را ترک می‌کردم خبری از جوانه‌ها و برگ‌ها نبود اما
همین هفته سوم فروردین، برگ‌ها پیدا شده بودند و تهران قشنگ می‌شد.

 چشم‌هایم را می‌بندم دلم می‌خواهد صندلی جلو تاکسی بنشینم و از هفت تیر
تا سید خندان بروم و سرم را بالا بگیرم و حظ کنم از دلبری برگ‌ها و باد در خیابان سهروردی.
چشم‌هایم را که باز کنم همین‌جا هم بهار است و شکوفه است و جهان زیباست.

من آدم شهرم، أدم تهرانم با این که توی شناسنامه‌آم نخورده متولد تهران اما این شهر مرا بغل کرد، آرام کرد.

من که آدم بی‌رحمی هستم گاهی، گاهی، گاهی دلم برای یکی دو تا چیز تنگ می‌شود. دومی فصل نرگس‌های تهران است. اولی فروردین تهران.