« اوین چقدر جا دارد؟ | صفحه اصلی | مرغابی و شهر »

دندان ملتی روی جگر

February 18, 2010 03:36 PM

این که این وبلاگ دو ماهی است فیلتر شده دلیل کم شدن ذوق نوشتنم نیست گاهی فکر می‌کنم خب چی بنویسم؟ صبح به صبح که از خواب بیدار می‌شوم خبر بازداشت عده‌ای از دوستان آشنا و ناآشنا را می‌خوانم و باز نشر می‌کنم. روزگار مزخرفی است که یک شادی دیروزم این بوده که بدرالسادات مفیدی با خانواده‌اش ملاقات کرده است. 

تعداد آشناهایی که آدرس‌شان به اوین تغییر کرده روز به روز بیشتر می‌شود. بعضی‌هایشان یک تلفن هم نمی‌کنند که بدانیم حال و روزشان در آدرس جدید چطور است و با همسایه‌ها چطور تا می‌کنند.

 یک ماه است در سفرم اما سفر که همیشه می‌تواند آدم را آرام کند این‌ بار به هیچ دردی نمی‌خورد. چه فایده دارد سفر؟ وقتی صدای خواننده ناشناس می‌خواند، "دندان ملتی روی جگر" رویایی‌ترین سواحل دنیا، پیش چشمت از نفس می‌افتند.
 
راستش را بخواهید من ناراحت هستم اما ناامید نه! این‌که کسانی به جرم فرستادن اس ام اس و پوشیدن لباس سبز بازداشت می‌شوند نشان می‌دهد که چقدر آقایان از رفتار عادی مردم معمولی، می‌ترسند. این که حکومتی از مردم معمولی‌اش بترسد برای خودش نشانه خوبی نیست. فکر کنید برنامه درختکاری سبز بگذارند و عده‌ای را به جرم کاشت درخت بازداشت کنند! کدام حکومتی این‌قدر مایه تفریح برای مردمش فراهم می‌کند؟
وقت‌هایی که از فراوانی اسم دوست و آشناهای دربند و وضع تنفس در ایران بغض گلوی آدم را می‌گیرد به توفان شب و روز آقایان در این چند ماهه فکر می‌کنم و آرام می‌شوم. این روزها از همه می‌پرسم آیا امیدی می‌بینند که حکومت از وضعیت «ترمز بریدگی» بیرون بیاید؟ جواب‌ها اما امیدوارکننده نیست. اما من به پایان این سال بد پر از تندباد یک طور خوبی امیدوارم.

masoome naseri | 03:36 PM

 

نظرخواهی

"اما من به پایان این سال بد پر از تندباد یک طور خوبی امیدوارم."

این امید تا حد زیادی ناگزیرٍ.


مرد مختصر.

ارسال شده توسط: مرد مختصر در ساعت February 25, 2010 08:39 AM

تندبادهای زمانه را زمانی است

ارسال شده توسط: ح ب در ساعت February 20, 2010 03:21 PM

چاره ای هم جز امیدواری نیست.
باز جای شکرش باقیه که هنوز نفر،نفر می برند نه 100نفر،100نفر!
لینکتون رو تو وبلاگم گذاشتم با اجازه

ارسال شده توسط: بی سرانجام در ساعت February 19, 2010 11:42 AM

والا من که در وبلاگم اعلام کردم که تا موقعی که دولت اعلام نکنه استفاده از رنگ سبز ایرادی نداره دیگه از رنگ سبز استفاده نخواهم کرد. عجب زمانه ای شده

ارسال شده توسط: محمد شرکا در ساعت February 18, 2010 05:19 PM

امیدوار نباشیم چه کنیم؟ من هم راستش را بخواهی امیدوارم اما به شدت خسته و فرسوده شده ام.

ارسال شده توسط: کربلاییعلی محمد اسفنیاری آرشخو در ساعت February 18, 2010 04:00 PM

نظر شما چيست؟










Remember personal info?