« دموکراسی دینی، پیتزای قورمه سبزی | صفحه اصلی | غیبت و حضور در جمکران »

سیاست، تابستان و آدم های معمولی

August 20, 2009 06:35 PM



وقتی هوای تهران و بسیاری از شهرهای دیگر ایران از چهل درجه پایین تر نمی آید لاجرم بخشی از معاشرتهای معمول در زندگی مردم به ساعات خنک تر شبانه روز منتفل می شود.
شب ها، پارکها، محل ملاقات و شب نشینی بسیاری از مردمی است که سراسر روز، گرما زیر سقف و روبروی کولرها نگهشان داشته است.
سنت پارک رفتن شبانه در بین فک و فامیل ما هم برقرار است.

گرچه در اصل این سنت تغییر چندانی اتفاق نیفتاده اما چند باری است که می بینم محتوای این شب نشینی های پارکی بشدت تغییر کرده است.

فک و فامیل ما هم به اندازه باقی مردم معمولی اهل سیاست اند. قبلا در این نشست های پارکی بعد از شام و قبل از شام و در فاصله به میان آمدن سینی چای و میوه، زنها، از مهمانی و خرید و پارچه و عروسی و عزا حرف می زدند یا پشت سر غایبین جمع غیبت می کردند. مردها هم از وضع بازار و قیمت ملک و ماشین ها و مشکلات اداری و این جور چیزها حرف می زدند.

در کمال بامزگی چند باری است که می بینم برخلاف پیش، در دو جناح زنانه و مردانه، حرف از سیاست یک لحظه هم از نفس نمی افتد. همین دو هفته پیش در پارک طالقانی یا یک ماه پیش در پارک یوسف آباد یا همین پریشب در پارک صفه اصفهان، به جای قیمت ملک و ماشین و پارچه و لوازم خانگی و سرخ کن و فریزر و پارچه چادری، مدام حرف از موسوی و کروبی و احمدی نژاد و خامنه ای و شورای نگهبان و مجلس و قانون اساسی بود و انتخابات و اغتشاشها و ماجرای تجاوز به بازداشت شدگان و ...

خدا شاهد است که من با وجود این که از دیگران نزدیکترم به سیاست اما بیشتر، شنونده تحلیلهای زنان فامیل هستم که در کمال مهارت حتی سیاست های رسانه ای صدا و سیمای جمهوری اسلامی و بی بی سی و صدای آمریکا را چنان نقد و تحلیل می کنند که آخرین کنشها و واکنشهای سران جمهوری اسلامی را.

در غیبت اینترنت پر سرعت خدا سایه بلوتوث را از سر مردم برندارد. فیلم سخنرانی آقای صانعی و تکه هایی از سخنرانیهای آقای موسوی یا فیلم کتک زدن اعتراض کنندگان از این موبایل به آن موبایل می رود.

معمولا تهران قلب تپنده مباحث سیاسی است و هر چه از تهران دور می شوی از تب سیاست کاسته می شود اما دو ماه بعد از انتخابات هنوز شهرستانیها هم درگیر سیاست اند. گیرم نه آن قدر که به خیابان کشیده شوند.



سوال معمول پایان این نشستهای شبانه پارکی مثل خیلی جاهای دیگر این است که آخر سر چه خواهد شد؟
بعد از این سوال، نوبت تحلیل های شنیدنی رو به آینده ایران است.
تنها جومونگ که هنرپیشه اش این روزها در تهران است می تواند کمی از داغی سیاست در گفتگوهای فک و فامیل من و دیگران کم کند.

masoome naseri | 06:35 PM

 

نظرخواهی

کاملا موافقم. بحث سیاسی شده یه پای بحث های مهمونیا. همین حس پیگیری مردم منو خیلی خوشحال میکنه :)

ارسال شده توسط: شیرین در ساعت August 22, 2009 10:51 PM

ارادت مندیم خانم ناصری عزیز / چقدر دیر به دیر مینویسین؟
..........
میم نون: ممنون از لطف تون. دلم می خواد که زود بشه اما نمی شه.

ارسال شده توسط: سروش در ساعت August 22, 2009 04:30 AM

نظر شما چيست؟










Remember personal info?