« پیام کریسمسی محمود احمدی نژاد | صفحه اصلی | اسرائیل، در گوشه رینگ جمهوری اسلامی »

چرا و چطور درباره فلسطین بنویسیم

December 29, 2008 04:11 AM

کمانگیر نوشته بود آدم کشی بد است اما... و عکسی گذاشته بود از آنچه در غزه می گذرد. اولین کامنت پای این مطلب را سروش گذاشته که نوشته:به وضع مردمان کشور خودمون بیشتر توجه کنیم. کاش بیشتر از اینها به انعکاس مصایب و دردهای مردمان کشور خودمون بپردازید.

از یک منظر نوشتن درباره فلسطین و حرف زدن درباره آن بسیار از مردم ما را عصبانی می کند. مردمی که گاه و بیگاه خبر کمک های دولت و حکومت ایران را می شنوند خودشان را بیش از فلسطینی‌ها شایسته کمک و همدردی می بینند.

واقعیت هم این است که بر مردم ایران روزگار سخت می گذرد. سوءمدیریت در همه شئون زندگی مردم تاثیر گذاشته و شرایطی را برای مردم ایران فراهم کرده که این شرایط را حق خودشان نمیدانند.

بعد از سی سال رویاهایشان برای آسایش سیاسی اقتصادی به باد رفته است. تحریم هایی که قرار بود کمر جمهوری اسلامی را مقابل قدرت‌های جهانی خم کند کمر مردم را شکسته است.

کابوس جنگ هم از بالای سر مردم ایران کنار نمی‌رود. بعد از جنگ با عراق، احتمال یک جنگ دیگر کابوس مردمی است که برخی شان به شکلی بیمارگون مواد غذایی جمع می‌کنند و فریزرهایشان را پر می‌کنند تا شاید در روز مبادا دست کم از گرسنگی از دست نروند.

qazaandaljazira2.jpg

من به بسیاری از مردم ایران حق می دهم که عصبانی باشند. نگاه کنید. بخش زیادی از وبلاگستان فارسی به مساله فلسطین و غزه اختصاص یافته است. مطمئنا صدا و سیمای جمهوری اسلامی هم این یکی دو روزه به پوشش وسیع این مساله پرداخته است و مدام در این باره برنامه و خبر پخش می‌کند. وقتی فاجعه در سطحی است که سی ان ان هم یک پارچه از غزه می‌گوید چرا صدا و سیمای جمهوری اسلامی نگوید؟

ظاهرا ما در وبلاگستان فارسی و جمهوری اسلامی در یک جبهه قرار گرفته‌ایم. اما واقعیت این است که بسیاری از ما با جمهوری اسلامی در این مورد دچار اشتراک لفظی هستیم. یعنی گرچه از یک مفهوم حرف می‌زنیم اما حرف‌مان مشابه نیست.

پا به پای نوشته‌های کسانی که در وبلاگ هایشان به فاجعه غزه معترض اند وبلاگ‌هایی هم هستند که می نویسند اصلا به ما چه؟

خانواده من و تو و تو که از یک طرف کمرشان زیر بار تحریم‌ها شکسته برایشان سخت است که تشخیص بدهند که چرا ما که مثلا روشنفکریم در مورد فلسطین در جبهه جمهوری اسلامی ایستاده‌ایم.

خب چطور می‌توانیم روشن کنیم که خط فاصله ما کجاست؟

روشن است که فلسطین برای دولت ایران، دولت‌های عربی، حکومت‌های غربی و البته دولت اسرائیل یک نقطه انباشته از منافع سیاسی و به دنبال آن اقتصادی است.

qazaandaljazira1.jpg

در واقع فلسطین در چنگ این قدرت‌ها دست به دست می‌شود و هیچ کس حاضر نیست اندکی از منافعش کوتاه بیاید. جمهوری اسلامی هم یکی از این قدرت‌هاست. بسادگی منافع خود را از طریق حماس در آن منطقه دنبال می‌کند چنان‌که دیگران مثلا از طریق فتح یا گروه‌های دیگر به دنبال منافع خودشان هستند.

فکر می‌کنم ما که از غزه می‌نویسیم وظیفه داریم در کنار اعتراض به فاجعه‌ای که در فلسطین می‌گذرد روشن کنیم که به سیاست‌های غلط جمهوری اسلامی و دیگران در این منطقه هم معترضیم.

ما در مساله فلسطین گرچه در کنار مردم فلسطین هستیم اما روبه روی جمهوری اسلامی هستیم. منافع سیاسی جمهوری اسلامی ایجاب می‌کند که آتش در غزه مدام روشن باشد ما باید به این سیاست غلط و ضد انسانی معترض باشیم، چنانکه به سکوت غیرانسانی رهبران عرب معترضیم و چنان‌که به زیاده‌خواهی اسرائیل معترضیم و چنان‌که سیاست‌های صهیونیستی غرب را ناپسند و غیرانسانی می‌دانیم.  

دردهای مردم ما بسیارند اما باید در این همه کلمه‌ای که می‌نویسیم تا نفرت‌مان را از فاجعه غزه روایت کنیم بنویسیم که کمک‌های پیدای جمهوری اسلامی به فلسطین، مرهم این همه درد ایرانی‌ها نیست. در واقع آنچه اصل است از دیده پنهان است. کمک‌های ناگفته و نانوشته حکایت دیگری هستند.

 بنویسیم که جمهوری اسلامی، آمریکا، اتحادیه عرب، اسرائیل و اروپا برای فرونشاندن آتش در فلسطین میلیون‌ها میلیون هزینه نمی‌کنند. برخی موجودیت‌شان را در تداوم آن آتش جستجو می‌کنند، برخی هویت‌شان را و برخی منافع سیاسی اقتصادی‌شان را.

باید این سیاست‌های غلط را نشانه بگیریم تا متهم نشویم که با سیاست‌های غلط جمهوری اسلامی احساس یگانگی می‌کنیم و در آن جبهه ایستاده‌ایم جایی جلوی منافع مردم ایران و منافع واقعی مردم فلسطین.

 .....................................................

کاریکاتورها از الجزیره

masoome naseri | 04:11 AM

 

نظرخواهی

read your posting , the way they have been using killig innocent people a normal human cannot even kill an animal. the irony of te situation is that some of our close friends support such acts for the sake of petty benefits like in the case of Mussadek the whole nation of Iran was made a slave for decades for just 40,000 dollars and today one of the well known Mullahs son had been writing to bomb iran and Gaza.

ارسال شده توسط: manzar در ساعت December 31, 2008 01:53 AM

موافقم فکر کنم

ارسال شده توسط: آزاده در ساعت December 30, 2008 09:58 PM

در کلیات باهات موا?قم
ط?داری دو ?رد از یک قضیه به معنی همرای بودن نیست

ارسال شده توسط: 78 در ساعت December 30, 2008 03:39 PM

سلام
من هم دارم به این نکته ?کر میکنم پدر م همیشه وقتی این تصاویر را میبیند مدام میگوید که ما ایرانی ها بسیار در تنگنا هستیم چرا مشکلات ممالکتی اینگونه در رسانه ها بازگو می شود

ارسال شده توسط: mohammad در ساعت December 30, 2008 01:33 PM

سلام، مطالب خوبي در وبلاگتون مي نويسيد، در مورد اين پست تون هم بسيار بسيار تحليل خوبي از موضوع داشتيد، كه من هم با آن موا?قم.
مرسي از نوشته خوبتون.
مو?ق باشيد.

ارسال شده توسط: محمد در ساعت December 30, 2008 07:43 AM

نوشته‌ی شما و مشاهدات کوچه بازاری دیگر من، نشان از عمق تاثیر همسویی‌نگری در نگرش ما به مسائل سیاسی است.
هر کس از ?لسطینی‌ها د?اع کند، در بین مردمی که به سیاست‌های کلی دولت معترض هستند، مورد غضب واقع می‌شود و طر?دار دولت پنداشته می‌شود و عکس این قضیه نیز در جریان است.
حتا اگر سیاست‌های جمهوری اسلامی غلط است، هرگز نمی‌توان این امر را نادیده گر?ت که آنچه در غزه ات?اق می‌ا?تد نقض گسترده‌ی حقوق بشر است و شایسته‌ی اعتراض گسترده. و در این میان اغلب رسانه‌های مشهور جهانی هم بخش‌هایی از واقعیت مسئله را پنهان و کتمان می‌کنند.
انعکاس‌اش در همین رادیو زمانه هم پیداست. به خبر رادیو زمانه توجه کنید. بند آخر خبر به شکلی است که مقصر اصلی به‌وجود آمدن حوادث اخیر را ?لسطینیان می‌داند که آتش‌بس را نقض کرده‌اند. در حالی که اصلاً به این مسئله اشاره نمی‌کند که در طول این آتش‌بس نوار غزه در محاصره بوده و بحران‌های متعددی در غزه به‌وجود آمده که هیچ‌یک از رسانه‌ها به آن‌ها توجهی نداشته‌اند و اکنون هم در معادلات به آن توجهی نمی‌کنند.
.........................


میم نون: محسن عزیز! ممنون از نظرت. محض اطلاع شما من رادیو زمانه نیستم امیدوارم همکارانم در زمانه به این نکته توجه کنند.

ارسال شده توسط: محسن مومنی در ساعت December 29, 2008 06:34 PM

ميم نون جان،
نوشته اي "منافع سیاسی جمهوری اسلامی ایجاب می‌کند که آتش در غزه مدام روشن باشد". چرا اين طور فكر مي كني؟ توضيح بيشتر مي دهي؟
..........................
پرستو جان مرسی از کامنت. در این مورد یک پست خواهم نوشت که چرا به نظر من ایران و سوریه احتیاج دارند به چنین آتشی.

ارسال شده توسط: پرستو در ساعت December 29, 2008 10:17 AM

نظر شما چيست؟










Remember personal info?