قبل از سفرم به آمریکا دوست عزیزی لازم دید تذکر بدهد در فرودگاه وقت چک کردن گذرنامه همه را انگشت‌نگاری می‌کنند تو خر نشوی بگویی این توهین به تاریخ چهار هزار ساله ملت ایران است که پرتت کنند بیرون و بگویند برگرد پیش همان ملت چهار هزار ساله!
گفتم چشم و انصافا هم وقت ورود به فرودگاه جی اف کا، گیر ندادند و فقط کمی پیازهای گل لاله‌ای که با خودم برده بودم برایشان جالب از آب درآمد.

مثل باقی مردم انگشت‌هایم را نگاریدند و یک عکس یادگاری هم برداشتند و خلاص!  اما در دو تا پرواز دیگرم از واشنگتن به نیویورک و از نیویورک به آمستردام، بعد از چک کردن گذرنامه، روی کارت پرواز و برچسب چمدانم علامت‌هایی گذاشتند که در عکس می‌بینید. 

 

معنا و مفهوم این علامت‌ها این بود که: همکاران محترم کادر امنیت فرودگاه! با سلام و تحیات! این بابا شهروند یک کشور خطرناک است بند و بساطش را جدی‌تر بگردید. و ماموران امنیتی هم انصافا خیلی محترمانه به وظیفه خودشان خیلی خیلی! خوب عمل کردند و همه محتویات کوله پشتی‌ام را یکی یکی مورد بررسی قرار دادند و متوجهم کردند که توی این کوله پشتی من چقدر چیز میز هست. 

دوست عزیزی همچنین توصیه کرده بود مسخره بازی درنیار اینها شوخی سرشان نمی‌شود هر کار گفتند انجام بده. اما با این سبکی که اینها می‌گشتند خب خنده‌دار بود.
در سفر دوم در فرودگاه نیویورک نیشم باز بود و به جدیت‌ مامور مذکور معذور! می‌خندیدم.  آخر سر به او که داشت کوله‌پشتی‌ام را که هزار تا سوراخ و زیپ دارد می‌گشت گفتم مطمئن باش ما عادت نداریم بمب‌هایمان را توی کوله‌پشتی‌مان این‌ طرف آن طرف ببریم! نه خندید و نه عصبانی شد، فقط کوله پشتی‌ام را داد دستم و گفت سفر خوبی داشته باشی.

لعنتی! اگر بازداشتم می‌کرد بچه معروف می‌شدم و می‌توانستم کلی شعار ضد امپریالیستی بدهم!