ساعت پنج و پنجاه و یک دقیقه بامداد است. با پررویی تمام به زنده بودنم ادامه می‌دهم. دو تا فیلم دیدم. کلی اینترنت گردی کردم.صبح ساعت ده بیدار شده‌ام و این یعنی حدود هجده ساعت بیداری مداوم. بخصوص که شب قبلش هم دیر خوابیده‌ام. 

احساس می‌کنم که خواب، با آرامش، در تنم مستقر می‌شود اما می‌خواهم کمی کل کل کنم ببینم چطور می‌خواهد به زور چشم هایم را ببندد در حالی که من دارم وبلاگ می‌نویسم.