« عیش مدام غیرمجازی | صفحه اصلی | من، ویرایش 2008 »

از یادداشت‌های شخصی یک شکمو

September 13, 2008 10:13 AM


عطر و طعم غذاها و خوراکی‌های مختلف برای ما، مفهوم وطن را آغشته کرده است. نمی توانم آمار بدهم ولی می‌شناسم آدم‌هایی را که به عشق سنگک صبحانه نمی‌توانند از ایران مدت مدیدی دور شوند و کسانی را که در سودای خوردن فالوده شیرازی و قورمه سبزی جا افتاده مادرشان بی‌خیال مواهب دنیای مدرن شده‌اند و به وطن برگشته‌اند.

قطعا باز هم نمی‌دانم که اهالی کشورهای دیگر هم همین‌قدر دلبسته غذاها و خوراکی‌های ملی‌شان هستند یا خیر ولی حضور رستوران‌های بین‌المللی در کشورهای مختلف نشانه‌ای از این دلبستگی است.

به خاطر همین تقاضای شهروندان کشورهای دیگر است که رستوران‌های کشورهای دور و نزدیک، در جاهای دیگر راه می‌افتند و کارشان می‌گیرد.  مثلا در همین آمستردام که جمعیت ایرانی‌اش چندان زیاد نیست، دست کم پنج تا رستوران ایرانی می‌شناسم.

یک ظرف دیزی توانایی این را دارد که یک ماه ما را از غم غربت برهاند. حتی اگر غمی هم در کار نباشد همین دیزی می‌تواند احساس خوب‌تری به ما بدهد و همین احساس خوب است که باعث اضافه وزن می‌شود!

خود من در این سفر اخیرم این‌طور که دیگران می‌گویند چاق شده‌ام. خب به درک! من که نمی‌توانم از ترس اضافه وزن احتمالی از چلوکباب البرز و آش نیکوصفت و ساندویچ کوکتل پنیر سورن و فالوده سید مهدی و بستنی واقعی کافه لرد و شیرینی‌ خامه‌ای‌اش بگذرم. در روزهای آخر سفرم، ماه رمضان هم رسید و رمضان هم که می‌دانید ماه میهمانی الهی است و سر سفره الهی هم ظرفهای زولبیا و بامیه می‌گذارند به چه خوشمزگی!

عجالتا بعد از این سفر، عطر زعفران وطنی در خیالات ما پیچیده است. هر چند با نهایت تاسف و تاثر دیدم رستوران دوست داشتنی "لقمه ویلا" را به شعبه بانک پاسارگاد تبدیل کرده اند اما در این مدت چند تا رستوران و غذاخوری جدید باز شده است که در یک پست دیگر معرفی شان می کنم.

 


masoome naseri | 10:13 AM

 

نظرخواهی

میگم کدام پست دیگر؟؟
.......
بهروز جان متاسفانه این پست دیگر را ننوشتم.

ارسال شده توسط: بهروز در ساعت March 10, 2011 12:54 AM

یک فضولی : شما مسجدسلیمانی هستید؟
...............
م.ن. نه ولی اهالی ام آی اس را دوست دارم! اهوازی ام.

ارسال شده توسط: پویه در ساعت June 29, 2010 09:18 PM

your article has made me extremely sad. I do not remember much about the iran as my family was kicked out in 1979 but my memories of iranian restaurants in London with friend only grips my heart, the smell of lovely food and the looks of the lovely eyes . will i ever be able to eat Persian food, i really dont know

ارسال شده توسط: Manzar در ساعت October 29, 2009 09:45 AM

سلام مامان بزرگ
این طوری که تعریف کردی که دهن منم آب افتاد دلم به تاپ تاپ افتاد.
یک چیزی بگم که یاد نوستالوژی هات بیفتی. بیست روز از قبل تا بعد عید اهواز بودم.
از سرما یخ زدم.

ارسال شده توسط: adam در ساعت April 11, 2009 11:32 AM

delemoon tange.
bazi vaghta ba roohi too daneshgah yade sib ro mikonim.

ارسال شده توسط: adam در ساعت March 3, 2009 08:27 PM

nemidoonam chera ta too khode iranim resturant sweisao italiayou .... mirim ama ta miaym invar delemoon lak mizane vase ghormasabzi....vay ke cheghad delam alan chelokabab alborzo kkast

ارسال شده توسط: khatoon در ساعت February 22, 2009 06:14 PM

ما نوستالژیمون تو غذا است! منت گذاشتنمون تو غذا است مثلا میگیم من آقا نهار نخوردم تا کار شما رو راه بیاندازم. ما ملت شکمویی هستیم.

ارسال شده توسط: هومن در ساعت September 20, 2008 03:54 PM

پس تو هم ر?تی ...
.....................
میم نون: کجا؟

ارسال شده توسط: محسن در ساعت September 19, 2008 09:04 PM

گشنه م شد بس که تعری? کردی از این غذاها...
هیچی غذای ایرونی نمیشه.

ارسال شده توسط: میلاد در ساعت September 19, 2008 07:07 PM

و غذاهای محلی رو بگو...........

ارسال شده توسط: ?رهاد در ساعت September 18, 2008 10:16 PM

سلام . بقول شما همه مردم دنیا دلبسته غداهای ملی خود هستند ولی گمانم دلبستگی ما ایرانی ها به آش رشته و چلوکباب از نوع دیگری است ... خدا را شکر که ایران به شما خوش گذشته و حالا سالم و پرانرژی برگشته اید به روال عادی زندگی خود . بدرود

.....................................

میم نون: البته که چلوکباب و آش رشته قابل گذشت نیستند. ممنون از لط? تون امیدوارم شما هم خوب و پرانرژی باشید.

ارسال شده توسط: پیمانه در ساعت September 17, 2008 08:44 PM

man belakhare oomadam. goftam shayad bekhai bedooni.

سارا (the persian teacher)
.............................

میم نون: سلام سارا جان خیلی خیلی خوشحال شدم. امیدوارم ببینمت.
masoome@gmail.com
ای میل منه
بمیل!
م

ارسال شده توسط: sara در ساعت September 14, 2008 09:15 AM

حاجت شکم همیشه برآورده است.خیالتون راحت

ارسال شده توسط: سارا در ساعت September 13, 2008 11:33 AM

نظر شما چيست؟










Remember personal info?