« بلاهت بی پایان و لغو امتیاز زنان | صفحه اصلی | خواب‌های انتخاباتی »

فقدان

February 3, 2008 02:36 PM


احمد بورقانی قهرمان‌ نسل‌ روزنامه‌نگارانی بود که ما بودیم. بزرگ، آرام، سرکش. چه آن وقت که معاون وزیر بود و چه آن وقت که نماینده مجلس، عنوانش قبل از خودش برپا نمی‌داد.
احمد بورقانی بود همیشه. قهرمان نسل ما، نسل ما که ساعت‌های مداوم استیضاح و محاکمه را مثل مسابقات داغ جام جهانی تماشا می‌کردیم.

وقتی تخت و رخت معاونت وزارت ارشاد را کنار گذاشت، روز تلخی بود اما انگار تیم‌مان با برزیل بازی کرده باشد و گل نخورده از زمین بیرون آمده باشد، مغرور بودیم به او، ما که از ترس و سیاست‌بازی بی‌حوصله بودیم. از وقت‌کشی، از سانترهای سرکش به روی دروازه حریف که گل نمی‌شد، از بازی مزخرف سیاست روی زمین چمن جوانی‌مان بی‌حوصله بودیم.
احمد بورقانی قهرمان نسل ما بود، ما روزنامه‌نگارهایی که حالا دست‌مان نمی‌رود خبر مرگ او را بنویسیم.


masoome naseri | 02:36 PM

 

نظرخواهی

بورقانی را بعد از مدتهایی که از روی قلمش می شناختم، در د?تر جبهه مشارکت دیدم .همان سالی که دیگر خاتمی داشت می ر?ت.
دوستی داشتم که به سبب آشنایی خانوادگی با ایشان برایم بسیار از منش لیبرالی ایشان گ?ته بود و من هم که مقالاتشان را دنبال می کردم با جان و دل گوش میدادم. هرگز دوران مطبوعاتی را که ایشان معاونت ارشادش بودند را از یاد نمیبرم.
چه مجله هایی چاپ می کردیم و به یمن آزادی مطبوعات کسی هم به ما دانشجوهای پر شر وشور آزار نمی رساند. چند ه?ته پیش بود که با همان دوست صمیمی صحبت ما به مقاله ی مرگ صدام بورقانی رسید و هر دو با هم بحث می کردیم ومیگ?تیم خواندنی ترین مطلبی بود که تا به حال در مورد جوانان 30 سال پیش خوانده ایم که چگونه سوختند. نمیدانستم امروز بلا?اصله بعد از چند ه?ته ما هم باید از زودبودن مرگش بگوییم .نمیدانستم اینقدر زود باید از ایشان به نام شادروان یاد کنیم.

ارسال شده توسط: بیتا یاری - ?ریاد در ساعت February 4, 2008 05:19 PM

من به طرز وحشتناکی شوکه شدم. همینو ?قط می تونم بگم.

ارسال شده توسط: مهیار هادی زاده در ساعت February 3, 2008 07:50 PM

نظر شما چيست؟










Remember personal info?