« خواندنی‌های یک روز گربه‌ای | صفحه اصلی | آنلاین روی میز »

تیزر

November 26, 2007 11:32 PM


 بزودی فصلی خواهم نبشت درباره (برخی) ایرانیان خارج از کشور و نگاهشان به موجودات ساکن وطن، چنان‌که گویی خودشان و پدر جدشان اصلا اهل یک مملکت ژیگولانس دموکراسی‌دار بوده‌اند و مانده‌اند مردم چرا نمی‌زنند فک و مک جمهوری اسلامی را پیاده کنند تا اینها بروند و یک حکومت تمیز دموکراتیک تشکیل بدهند؟!
هنوز روی اعصابم  رژه می‌روند ولی مانده تا بیفتم روی لگد پرانی!


masoome naseri | 11:32 PM

 

نظرخواهی

ببین آبجی
هر وخ ا?تادی رو دور لگدپرونی، یک سوت بزن که من هم خودم رو برسونم

جمله قصار: «خری که خراط نباشه، قاطره»

ارسال شده توسط: بهرنگ در ساعت December 7, 2007 11:03 PM

مرسي!

ارسال شده توسط: HooMan در ساعت December 2, 2007 04:59 AM

تهدیدهای با مزه می کنی. از اون نوعی هستند که آدم دوست داره عملیشون کنی. در حالی که می دونی معمولا تهدیدها برای انجام نشدن مطرح می شن!!

...........................
میم نون: وقتی عملی شون کردم شما بشینید تماشا کنید! خوبیش اینه که این لگدا به شما نمی خوره!

ارسال شده توسط: کریم ارغنده پور در ساعت November 29, 2007 08:03 AM

ژیگولانس خیلی باحال بود. لبخند زدم.


راست میگی. واقعاً.


شاد باشی

ارسال شده توسط: راد در ساعت November 28, 2007 11:40 PM

اینها می آیند، آنها می روند و مردم می مانند و ساییده می شوند. مانند سنگ زیرین آسیاب.

ارسال شده توسط: حمید معتمدی در ساعت November 28, 2007 09:24 PM

جالب ترش وقتیه که می بینی، خودشون هم چندان بویی از ر?تارها و ا?کار دموکراتیک، حتا پس از سال هازندگی کردن در بلاد دمکراتیک، نبرده اند...

ارسال شده توسط: یگانه در ساعت November 28, 2007 03:54 PM

hadise dele ma migooee jana

ارسال شده توسط: sara در ساعت November 27, 2007 09:18 PM

در رثاي "مسيح علينژاد،?رناز سي?ي، پرستو دوكوهي و...!"آقاي كروبي وجوجه براندازهاي نرم:

http://www.shahrahedalat.blogfa.ir/post-33.aspx

ارسال شده توسط: مصط?ي در ساعت November 27, 2007 08:25 AM

نظر شما چيست؟










Remember personal info?