با حال بود

ببين بعضي وقتها همه مون مجبوريم از اين كارهاي مسخره بكنيم!

شب است!
سرد است!
تو�?انست!
دلم تنگ است.
می ترسم.
صدایم کن.
و باور کن!
که �?ردا!
خیلی دور است!
نگاه کن!
شهر تاریکست.
چراغی روشن نیست.
کسی امشب! به �?کر صبح �?ردا نیست.
عشق مرده!
صداقت سوخته!
عاط�?ه پژمرده!
ایمان گمشده!
وجدان خوابیده!
عدالت در بند! امید بر باد! خدا از یاد ر�?ته است.
هر کس بتواند بخورد؛ می خورد!
هر کس بتوان ببرد؛ می برد!
هر کس بتواند بزند؛ می زند!
آن کس که �?کر می کند. می بیند. می �?همد. و بدنبال چراغ می گردد.باید با بغض و رنج سکوت کند.
بیدار! باید بخوابد.
چاره ای نیست. محمد رضا شوق الشعراء www.shogh.com ( مقدمه کتاب توقی�? شده نامه ایبرای امشب!)

وبلاگ جالبی داری . مو�?ق باشی

آدم گاهی یخ می کنه وقتی میبینه آدما ر�?تن ولی خاطره هاشون زنده ست!

كا�?ه ناصري ... اين بود ... خواندمت ... تمام ... پست ماقبل آخرتان عالي بود ... يه قهوه لط�? مي كنين؟

واقعا چرا اين كار مسخره رو مي كنن؟

تکون دهنده بود...