« فقدان | صفحه اصلی | كاستاریكایی كه اسمش امیر نیست »

نامه‌های تهران

February 20, 2006 05:29 PM

دارم كتاب نامه‌های تهران را می‌خوانم. این كتاب مجموعه‌ای است از 154 نامه از رجال سیاسی ایران در دوران احمدشاه، رضا شاه و محمدرضا شاه كه درباره جریان‌های سیاسی و اجتماعی كشور به سید حسن تقی‌زاده نوشته‌اند.مقصد بعضی از این نامه‌ها روسیه و مقصد  بیشترشان لندن است كه تقی‌زاده سال‌ها آنجا با سمت سفارت ایران مشغول كار بوده است.

خواندن این كتاب را اگر علاقه‌ای به جامعه شناسی سیاسی ایران دارید توصیه می‌كنم. چون این نامه‌ها به قصد تاریخ‌نگاری نوشته نشده‌اند و بیشتر بازتاب اوضاع سیاسی- اجتماعی جامعه در نامه‌های دوستانه است می‌شود امیدوار بود نسبت به كتاب‌های تاریخی محتوای مطمئن‌تر و واقعی‌تری داشته باشند. از یك لحظ دیگر هم این نامه‌ها جالب بودند. اگر تاریخ بعضی‌ نامه‌ها را برداری و از نثر كمی متفاوتشان بگذری ممكن است فكر كنید درباره همین ایران امروز نوشته شده است.

مثلا احمد فرامرزی (برادر عبدارحمان فرامرزی كیهان) در یكی از نامه‌هایش به تقی‌زاده می‌نویسد:«... اوضاع مملكت از لحاظ اخلاق عمومی و عدم ایمان و عقیده و عدم علاقه مردم به امور اجتماعی و مصالح عامه و حرص و آز بی‌اندازه اكثریت به جمع مال و خودخواهی سیاست‌بافها و ترجیح دادن مصالح شخصی بر مصالح عمومی خیلی بد و یاس‌آور است....

...به‌طور خلاصه ملت ما معنی آزادی و دموکراسی را هرج و مرج و استفاده شخصی از این آزادی به ضرر و زیان جامعه دانسته‌است و روی هم رفته می‌توان گفت ابداً فكر سیاسی در این مملكت وجود ندارد و حتی طبقه منور و فهمیده هم نتوانسته‌اند كما‌هو حقه معنی حكومت و دموکراسی و آزادی را بفهمند و آزادی را به هرج و مرج و ضعف حكومت تعبیر كرده‌اند. و به عقیده بنده وكلای مجلس كمتر از همه به وظایف خود آشنا هستند و كمتر از همه متوجه مسئولیت خود در قبال ملت و تاریخ ایران هستند. چه بیشتر تزلزل دولت و عدم پیشرفت كار ناشی از بی‌اطلاعی یا عدم اخلاص آنهاست.

البته نمی‌خواهم در این قسمت به‌طور كلی دولت و دولتیان را بی‌گناه و معصوم جلوه دهم بلكه آنها را نیز شریك و سهیم پیدایش این وضعیت می‌دانم. زیرا اگر وزرا و معاونین آنها واقعاً و حقاً خود را مقید به رعایت اصول و قوانین و حفظ حقوق جامعه می‌دانستند و خود كمتر از مقام خویش سواستفاده می‌نمودند وكلا و سیاست‌بافها هم كمتر می‌توانستند از آنها توقع داشته‌ باشند و جریان امور بهتر می‌شد. ولی هر كس بر مسند وزارت و معاونت‌كل تكیه زد اولین اقدامش این است كه بستگان و اقوام نالایق یا لایق خود را آورده در راس امور قرار دهند و اشخاص لایق و با سابقه و مطلع را عقب زند...»

 

 

masoome naseri | 05:29 PM

 

نظرخواهی

سلام خانم ناصري.
يه سوال: چرا شما هنوز تو چلچراغ مينويسيد و بقيه دوستاتون (اون اول اوليها!)‌ديگه نمينويسن؟
البته من به شخصه نوشتن رو بهتر از ننوشتن ميدونم. ولي....
نوشته هاي شما رو هم خيلي دوست دارم. يعني وقتي يه شماره چيزي از شما ميذاره ، اول اونو ميخونم.
ميشه همينجا تو وبلاگتون يه جواب سربسته! بدين؟

ارسال شده توسط: علي در ساعت February 26, 2006 10:17 AM

سلام خانم ناصري.
يه سوال: چرا شما هنوز تو چلچراغ مينويسيد و بقيه دوستاتون (اون اول اوليها!)‌ديگه نمينويسن؟
البته من به شخصه نوشتن رو بهتر از ننوشتن ميدونم. ولي....
نوشته هاي شما رو هم خيلي دوست دارم. يعني وقتي يه شماره چيزي از شما ميذاره ، اول اونو ميخونم.
ميشه همينجا تو وبلاگتون يه جواب سربسته! بدين؟

ارسال شده توسط: علي در ساعت February 26, 2006 10:17 AM

کتاب های تاریخی همانقدر که می توانند جالب باشند، سردر گم کننده هم هستند. آن ها بعضا مثل ?ریم (frame) های بریده بریده از یک ?یلم بلند هستند اما به هر حال خواندن آن ها می تواند م?ید باشد. اگر بتوانیم یک تصویر بزرگ "big picture" از زندگی در دورانی که کتاب درباره آن نوشته شده داشته باشیم مطمئنا لذت بیشتری خواهیم برد.

اگر خواستید یک کتاب خوب درباره تصویر هوایی دنیا بخوانید من کتاب موج سوم نوشته الوین و هایدی تا?لر رو پیشنهاد می کنم. کتاب قابل تاملی است.

ارسال شده توسط: بهرنگ در ساعت February 24, 2006 04:11 PM

من عاشق تاریخم
مخصوصا در زمان قاجار وپهلوی

ارسال شده توسط: م س ا ? ر در ساعت February 22, 2006 03:24 PM

salam masoome khanom rastesh man ye dooste kheyli ghadimi va aziz daram ke salha pish dar ordoohaye shere keshvari baham boodim ishoon ham esm va ham reshte ye shomast amma nemidoonam alan kojaye donyast va che kar mikonad mishe lotfan age esme man baratoon ashnast ye Email behem bezanin?

ارسال شده توسط: Elham Yavari در ساعت February 21, 2006 09:33 PM

تجاوز سربازان آمریکایی به زنان ایرانی
http://khorzookhan.blogspot.com

ارسال شده توسط: aka در ساعت February 21, 2006 09:07 PM

سلام خدمت خانم ناصری عزیز.اومدم دعوتتون کنم منت سرم بزارید بیاید وبلاگم یه سرکی بکشید.

نمی دونید اگر بیاید چقدر ذوق زده می شوم.منتظر خوندن نظرتون هستم

ارسال شده توسط: آساره در ساعت February 21, 2006 02:40 PM

salam.
aliiiiii bod.
sabz bashi ....

ارسال شده توسط: s در ساعت February 21, 2006 02:10 AM

و با این اوصا? هم جالبه که کسانی که بهشون می گن بزرگتر، جوری حر? می زنن که انگار از انقلاب به قبل ایران بهشت بوده! ?قط چرت میشنوی.

ارسال شده توسط: Shark در ساعت February 20, 2006 08:07 PM

سلام. مي داني دوست من . ما ايرانيان با سلبقه 2500 ساله شاهنشاهي راه بسياري داريم تا ?راگيري دمكراسي. دمكرات ماءبانه زندگي كردن راه بلدي يمخاهد و ما ايرانيان با ااخلاق 2500 ساله نمي توانيم سر 50 سال به كشوري تمام دمكرا بدل شويم كه دران احترام به حقوق اجتماعي كه بماند سياسي و حزبي را ?را بگيريم . در هر حال كتاب شناسي جامعه شناختي من وما ضعي? است . كتاب ها بيشتر معر?ي كنيم .

ارسال شده توسط: majid در ساعت February 20, 2006 07:56 PM

نظر شما چيست؟










Remember personal info?